Nasza odpowiedź na poselstwo listu do Efezjan
"Ubogacony w Chrystusie"

W odpowiedzi na zwiastowanie listu do Efezjan, pragniemy podejmować osobiste decyzje.
Zgodnie ze słowem pragniemy kroczyć:

- w pokorze, w jedności, w dojrzałości, w czystości, w dobroczynności
- żony, dzieci, poddani służbie innych
            - w uległości
- mężowie, rodzice, prowadzący innych
            - w odpowiedzialności

Chcemy staczać bój:

- pilnując by duchowa zbroja była kompletna
- trwając w modlitwie

W ostatnim rozważaniu cytowaliśmy fragment z notatnika William Bootha: "Boże, pomóż mi w moim postanowieniu. Postanawiam, że będę..."
Czy tego rodzaju postanowienia są właściwe?

Czy posiadamy do nich "wystarczającą ilość środków?"
Pan Jezus powiedział:
Łuk. 14:28
Któż bowiem z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie najpierw i nie obliczy kosztów, czy ma na wykończenie?
Czy jestem w stanie wypełnić zadanie? Czy właściwie obliczyłem koszty i moje zasoby?

Gdy czytamy list do Efezjan zauważamy, że to pytanie było zapisane głęboko sercu apostoła Pawła.
W słowach skierowanych do czytelników wyraża on pragnienie by zauważyli bogactwo błogosławieństw które otrzymali w Panu Jezusie. 

Sześć razy w liście do Efezjan Paweł mówi o bogactwie - bogactwie łaski, miłosierdzia i bogactwie Chrystusowym

Greckie słowo, którego używa apostoł Paweł, to Ploutos – bogactwo, dobrobyt

W społeczeństwie rzymskim najważniejszym kryterium podziałów społecznych były zasoby materialne. Bogaci właściciele ziemi posiadając określony kapitał, nieustannie go pomnażali wykorzystując ciężką pracę innych i ciągnąc coraz większe zyski ze swoich inwestycji.
Gdy dokonywano podbojów obcych terenów, na wojnach wzbogacali się ci, którzy już należeli do ludzi zamożnych.
Rzym posiadał potężny establishment, który miał udział we władzach Rzymu, w Senacie i na innych wysokich stanowiskach.
Bogactwo oznaczało sławę i zdolność wywierania wpływu na otoczenie.
Nierówny podział dóbr materialnych był poważnym problemem Rzymu.

W liście do Koryntian, apostoł Paweł pisze do wierzących:
1 Kor. 1:26-29
26. Przypatrzcie się zatem sobie, bracia, kim jesteście według powołania waszego, że niewielu jest między wami mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu wysokiego rodu,
27. Ale to, co u świata głupiego, wybrał Bóg, aby zawstydzić mądrych, i to, co u świata słabego, wybrał Bóg, aby zawstydzić to, co mocne,
(28. I to, co jest niskiego rodu u świata i co wzgardzone, wybrał Bóg, w ogóle to, co jest niczym, aby to, co jest czymś, unicestwić,
29. Aby żaden człowiek nie chełpił się przed obliczem Bożym.)

Do tych w większości biednych ludzi Paweł przemawia: Otrzymaliście wielkie bogactwo!

W liście do Efezjan Paweł mówi o

Bogactwie łaski:
Efez. 1:7 W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego
Efez. 2:7 Aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie

Bogactwie chwały:
Efez. 1:18 I oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego
Efez. 3:16 By sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku

Bogactwie Chrystusowym:
Efez. 3:8 Mnie, najmniejszemu ze wszystkich świętych, została okazana ta łaska, abym zwiastował poganom niezgłębione bogactwo Chrystusowe

W Chrystusie otrzymaliśmy miłosierdzie, łaskę, odpuszczenie grzechów, miłość, moc do zwycięstwa, wspaniały wzór, za którym możemy podążać każdego dnia...
Hebr. 12:1-2

1. Przeto i my, mając około siebie tak wielki obłok świadków, złożywszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas usidla, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami,
2. Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary, który zamiast doznać należytej mu radości, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i usiadł na prawicy tronu Bożego,

Dystans jednej mili -  dystans ten (ponad 4 okrążenia stadionu) był nie do pokonania od wieków.
Ktoś przeanalizował zapisy historii i odnalazł informacje mówiące o tym, że próbowano pokonać granicę 4 minut na różne sposoby - za biegnącymi puszczano dzikie zwierzęta, biegaczy karmiono mlekiem tygrysa - nic nie przyniosło oczekiwanego rezultatu.
Jednak gdy w 6 maja 1954 Roger Bannister pokonał tą graniczę czasu, rozpoczęła się seria kolejnych osiągnięć. M.in. Amerykanin Steve Scott przebiegł ten dystans poniżej 4 minut już 136-krotnie

To niezwykłe, co może uczynić przełamanie granicy przez jednego człowieka.
W duchowej rzeczywistości to Chrystus jest tym, który kroczy przed nami i wyznacza drogę.
To On jest źródłem naszej siły. W Nim jesteśmy "bogaci w siłę" do podejmowania decyzji, stawiania kroków wiary, kontynuowania biegu w "Bożym wyścigu"!

W liście do Kolosan, który Paweł pisze w tym samym miejscu i w tym samym czasie, napisał:
Kol. 1:27-28
27. Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały.
28. Jego to zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby stawić go doskonałym w Chrystusie Jezusie;

Kol. 2:1-3

1. Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielki bój toczę za was i za tych, którzy są w Laodycei, i za tych wszystkich, którzy osobiście mnie nie poznali,

2. Aby pocieszone były ich serca, a oni połączeni w miłości zdążali do wszelkiego bogactwa pełnego zrozumienia, do poznania tajemnicy Bożej, to jest Chrystusa,
3. W którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania.


Wdzięczni za to, co otrzymaliśmy w Bogu pragniemy zawołać wraz z apostołem Pawłem:
Efez. 1:3
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios;

Każdy, kto powierzył swoje życie Jezusowi może wyznać:
Dziękuję Ci Boże, że otrzymałem
prawdziwe bogactwo łaski i chwały, bogactwo Chrystusowe, bogactwo "pełne zrozumienia, poznania tajemnicy Bożej, Chrystusa"
 

Pod koniec II Wojny Światowej, gdy wojska sił alianckich przejmowały kolejne obszary, zbierano setki bezdomnych dzieci i umieszczano je w obozach.
Tam były karmione i otoczone pełną opieką. Jednak wiele z nich nie mogło spać.
Wtedy pewien psycholog znalazł rozwiązanie. Gdy kładziono je spać, zawsze otrzymywały kromkę chleba, które mogły trzymać w dłoni zasypiając. Jeżeli dziecko ją zjadło, podawano mu kolejną, by zasypiając mógł trzymać ją w swojej dłoni.
To rozwiązało problem.

Bóg jest naszą siłą! On jest naszym pokarmem, chlebem życia! W Nim mamy skarbiec, z którego będziemy mogli czerpać przez całe życie.
Dlatego pragniemy podejmować decyzje wiary
Skarbiec jest pełen.
Filip. 4:13 Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie!
Z Bogiem, "możemy budować wieżę"...