Psalmy Królewskie
"Namaszczeni do służby"

W poezji psalmów pojawia się głos sercu.
Odnajdujemy to, co stało się ważne dla psalmisty.
Odkrywamy rzeczy, które Bóg w swojej mądrości wszczepił w serca tych, których uczynił swoim narzędziem.
W sercach psalmistów zauważamy :
- ból (lamentacje - psalmy błagalne)
- radość (psalmy dziękczynne)
- potrzebę poznania Bożych drogowskazów na rozdrożach życia (psalmy mądrości)
- doświadczenie przebaczenia i zaspokojenia potrzeb potrzeb (Psalm 22 i 23)
To wszystko co wymieniliśmy, świadczy o zgodności zawartych w psalmach myśli z tym, co odczuwa każdy z nas. Dlatego tak chętnie czytamy psalmy. Odpowiadają one na nasze codzienne potrzeby, jakie niesie z sobą życie.
W bólu doznajemy wytchnienia poznając rozterki psalmistów i widząc odpowiedź Boga. W chwilach wdzięczności czytamy psalmy dziękczynne, które wyrażają radość naszych serc. Na rozdrożach życia, kiedy potrzebujemy rady Pana, Bóg porusza nasze serca myślami zawartymi w psalmach mądrości. Uwielbiamy Boga jako naszego Odkupiciela (Ps.22) i Pasterza (Ps.23)
Pośród tych głosów serca tak zrozumiałych dla każdego z nas, dochodzi do nas jeszcze jeden głos - żaru miłości do sprawy królestwa. Psalmy Królewskie, które zajmują sporą część całego zbioru są świadectwem, że w sercach psalmistów pojawiło się szczególne zaangażowanie w to wielkie Boże dzieło na ziemi.
Gdy myślimy o Dawidzie, który był królem, jest to dla nas zrozumiałe. Jednak myśl o królestwie i królu wydaje się być myślą "starodawną"... A przecież jesteśmy dziećmi Królestwa Bożego.
Psalm 24 następujący po Psalmie 23 i wszystkie pozostałe Psalmy Królewskie są tego świadectwem.
Pragniemy też służyć temu, który jest dla nas zarówno Pasterzem jak i Królem królów!
Chcemy, by nasze serce były zaangażowane w sprawę Królestwa Bożego!
Mat. 6:31-33
31. Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przyodziewać?
32. Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.
33. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane.
Bóg widzi nasze potrzeby. Widząc je, Pan "pomnaża chleby i ryby" by odpowiedzieć na potrzeby tych, których umiłował. Jednak Bóg przygotował dla każdego z nas coś więcej - błogosławieństwo życia w oddaniu Jego sprawie, sprawie Króla królów...
Psalmy królewskie i mesjańskie są  niezwykle często cytowane w Nowym Testamencie, dlatego poświęcamy im więcej miejsca
Gdy w zborze w Koryncie, pojawiły się konflikty, które wierzący ludzie zaczeli rozwiązywać przed świeckimi sędziami, Paweł zawołał:

1 Kor. 6:1-3
1. Czy śmie ktoś z was, mając sprawę z drugim, procesować się przed niesprawiedliwymi, zamiast przed świętymi?
2. Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą? A jeśli wy świat sądzić będziecie, to czyż jesteście niegodni osądzać sprawy pomniejsze?
3. Czy nie wiecie, że aniołów sądzić będziemy? Cóż dopiero zwykłe sprawy życiowe?
Wierzący w Koryncie zapomnieli o tym, do czego zostali powołani. Ich umysły i serca straciły czujność i w emocjach zapomniały o tym, co najważniejsze.
Nadejdzie czas, kiedy wraz z Chrystusem, wierzący będą królować i sądzić ten świat.
Apostoł Paweł wyraża to w słowach skierowanych do Tymoteusza:
2 Tym. 2:12 Jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy; jeśli się go zaprzemy, i On się nas zaprze
Do zboru w Laodycei Pan Jezus mówi:

Obj. 3:20-21
20. Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną
21. Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie. 

Psalmy Królewskie mówią o służbie króla. Przyglądając się im możemy rozważać które słowa odnoszą się do Dawida, a które są zapowiedzią nadejścia Mesjasza, Króla królów. Jednak dla naszego rozważania nie jest to najważniejsze, gdyż bardzo często psalmy królewskie są jednym i drugim - mówią o Dawidzie i jednocześnie zapowiadają nadejście Króla królów.
Cała postać Dawida miała proroczy charakter - jego panowanie samo w sobie było zapowiedzią nadejścia Chrystusa.
Pan Jezus zajął tron Dawida. Służba i tron Dawida były zapowiedzią nadejścia Mesjasza, Króla królów. Wyrazem tego są słowa, które Bóg przekazał Marii:
Łuk. 1:32 Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida.

W naszym rozważaniu pragniemy też pamiętać, że dla nas pojęcie króla jest bardzo odległe - w pewnym sensie stanowi ono abstrakcję.
Ludzie którzy nami rządzą zazwyczaj nie są obdarzani autorytetem.
Demokracja jest błogosławieństwem i chroni nas przed szaleńcami, od których często zależało życie całych narodów. Jednak jesteśmy pozbawieni możliwości doświadczenia tego, co  było udziałem całego narodu izraelskiego, gdy prowadził nim król, na którym spoczywało Boże błogosławieństwo.
Wkraczając w Królestwo Boże, uczymy się nowego myślenia, funkcjonowania w rzeczywistości w której panuje Król królów, nasz Pan Jezus Chrystus.
Chrystus, jako Król królów i głowa ciała którym jest kościół, rozdziela poprzez Ducha Świętego dary poszczególnym członkom jak chce.
1 Kor. 12:11 Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.
Każdy, bez wyjątku ma udział w sprawie Kóla królów!
To właściwy obraz Królestwa Bożego. W taki sposób funkcjonuje jego duchowa rzeczywistość...

W dzisiejszym rozważaniu pragniemy przyjrzeć się bliżej obrazowi Królestwa Bożego ukazanemu w Psalmach Królewskich. Wiemy, że nie jest to przypadkiem, że zajmują dużo miejsca w całym zbiorze psalmów.
To co Bóg wpisał w serca psalmistów, co uczynił ich pasją i pragnieniem, pragnie wpisywać w serce każdego kto należy do Niego.
Im dłużej żyjemy z Bogiem, zauważamy coraz większy kontrakst pomiędzy rzeczywistością, która nas otacza a rzeczywistością Królestwa Bożego.
Pragniemy poznania jej całym sercem i umysłem.
Pragniemy oddania sprawie Króla królów...

Dzisiaj powiemy o powołaniu i namaszczeniu - prawdzie, która mówi o tym, co stanowiło podstawę służby Dawida i Mesjasza, który został zapowiedziany.
Zanim to uczynimy, spójrzmy na trzy prawdy, które przebijają się przez wszystkie Psalmy Królewskie
 

RZECZYWISTOŚĆ KRÓLESTWA BOŻEGO

POWOŁANIE DO SŁUŻBY KRÓLESTWU

Psalm 2 Koronacja i ustanowienie panowania króla

Psalm 89 Przymierze Dawida potwierdzone w niepowodzeniu 

JAKIMI ZASADAMI RZĄDZI SIĘ KRÓLESTWO

Psalm 101 W jaki sposób król panuje

ZWYCIĘSTWO KRÓLESTWA BOŻEGO NAD KRÓLESTWEM TEGO ŚWIATA

Psalm 20 Modlitwa króla o zwycięstwo w bitwie

Psalm 21 Modlitwa króla o zwycięstwo w bitwie

Psalm 18 Pieśń króla po odniesionym zwycięstwie

Psalm 144 Ustanowienie czasu pokoju i powodzenia poprzez odniesione zwycięstwo

Psalm 110 Ustanowienie królestwa poprzez zwycięską wojnę

Psalm 45 Radość małżeństwa zwycięskiego króla udziałem ludu

--------------------------------------------

W tym rozważaniu pragniemy przyjąć zwiastowanie pochodzące z serca Bożego, które mówi o powołaniu.
W Bożej rzeczywistości autorytet króla opiera się na powołaniu i namaszczeniu!
W Psalmie 89, 78 i 2 czytamy:
Ps. 89:21-30
21. Znalazłem Dawida, sługę mego, Namaściłem go świętym olejem moim,
22. Ręka moja wspierać go będzie, A ramię moje umocni go.
23. Nie podejdzie go wróg, A niegodziwiec go nie pognębi.
24. Zetrę przed nim jego przeciwników, A tych, co go nienawidzą, powalę.
25. Wierność moja i łaska będzie z nim I przez imię moje podniesie się siła jego.
26. Położę na morzu rękę jego, A prawicę jego na rzekach.
27. On wzywać mnie będzie: Tyś Ojcem moim, Bogiem moim i skałą zbawienia mego.
28. Ja zaś uczynię go pierworodnym, Najwyższym wśród królów ziemi.
29. Na wieki zachowam dla niego łaskę swoją, A przymierze moje z nim nie wzruszy się.
30. I utrwalę na wieki ród jego, A tron jego jak dni niebios.

Ps. 78:70-72
70. Wybrał Dawida, sługę swego, Powołał go od trzód owiec.
71. Przywiódł go do owiec karmiących, Aby pasł Jakuba, lud jego, I Izraela, dziedzictwo jego.
72. I on pasł ich w prawości serca swego, I prowadził ich rozsądnie ręką swoją.

Ps. 2:1-12
1. I Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach?
2. Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:
3. Zerwijmy ich więzy I zrzućmy z siebie ich pęta!
4. Ten, który mieszka w niebie, śmieje się z nich. Pan im urąga.
5. Wtedy przemówi do nich w gniewie swoim I gwałtownością swoją przerazi ich:
6. Ja ustanowiłem króla mego na Syjonie, Świętej górze mojej.
7. Ogłoszę zarządzenie Pana: Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, Dziś cię zrodziłem.
8. Proś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo I krańce świata w posiadanie.
9. Rozgromisz je berłem żelaznym, Roztłuczesz jak naczynie gliniane.
10. Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi!
11. Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, Z drżeniem złóżcie mu hołd,
12. Aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, Bo łatwo płonie gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!

Bóg mówi...
Znalazłem.. 89,21
Wybrałem...78,20
Uczyniłem pierworodnym... 89,28
(ostatniego, najmłodszego syna Isajego Bóg czyni pierworodnym)
Powołałem... 78,20
Namaściłem...89,20
Ustanowiłem... 2,6
Oznajmiłem wszystkim... 2,7
Ręka moja będzie go wspierać, ramią moje umocni go... 89,22
Położę na morzu rękę jego, A prawicę jego na rzekach... 89,26
Na wieki zachowam dla niego łaskę swoją, A przymierze moje z nim nie wzruszy się... 89,29
I utrwalę na wieki ród jego, A tron jego jak dni niebios... 89,30

Pan zauważa Dawida, którego serce w pokorze ufa Bogu i powołuje go do służby...

Otaczający nas świat pogardza jednymi i wywyższa drugich - wszystko po to, by zaspokoić własne żądania, zrealizować własne egoistyczne cele...
Na codzień widzimy jak "wybitne osobowości" lub współcześni "siłacze" (ludzie stawiający karierę ponad wszystko) przebijają się przez tłumy. Przez jakiś czas świat zwraca na nich uwagę...

Tymczasem Bóg wybiera ludzi po ludzku "nieprzystosowanych" do służby:

- Mojżesza, który zapytał:
2 Moj. 3:11 A Mojżesz rzekł do Boga: Kimże jestem, bym miał pójść do faraona i wyprowadzić synów izraelskich z Egiptu?
- Gedeona, który odpowiedział Bogu:
Sędz. 6:15 Za pozwoleniem, Panie mój! Czym wybawię Izraela? Oto mój ród jest najbiedniejszy wśród Manassesytów, ja sam zaś najmłodszy w domu mego ojca.
- Dawida - o którym czytamy:
2 Sam. 7:18-19
18. Poszedł król Dawid i usiadł przed Panem, i rzekł: Kim ja jestem, Panie, Boże, a czym jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?
19. Ale mało to jeszcze było w twoich oczach, Panie, Boże, gdyż rozciągnąłeś na dom twojego sługi obietnice twoje na daleką przyszłość i dałeś mi oglądać przyszłe pokolenie ludzkie, Panie, Boże.
- Salomona, który rzekł:
1 Król. 3:7 Teraz tedy Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem twego sługę w miejsce Dawida, mojego ojca, ja zaś jestem jeszcze bardzo młody i nie wiem, jak należy postępować.
- Izajasza, który stając przed Bożym obliczem zawołał:
Izaj. 6:5 I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów.
- Jeremiasza, który powiedział Bogu:
Jer. 1:6 Ach, Wszechmocny Panie! Oto ja nie umiem mówić, bo jestem jeszcze młody. 

PAN POWOŁUJE I NAMASZCZA...

Bóg odnajduje to co słabe.
On spogląda na serce. Pan ostatniego czyni pierworodnym.
Bóg namaszcza...

Boże Słowo mówi, że kapłan i król byli pomazańcami Pańskimi...
W Starym Testamencie różne przedmioty byli namaszczane i w ten sposób poświęcane.
Jakub, po nocnym widzeniu postawił kamień i wylał na jego wierzch olej - zwykły kamień zamienił się w ołtarz.

1 Moj. 28:18-19
18. I wstawszy wcześnie rano, wziął Jakub ów kamień, który sobie podłożył pod głowę, postawił go jako pomnik i nalał oliwy na jego wierzch,
19. I nazwał to miejsce Betel. Przedtem miejscowość ta nazywała się Luz.

Bóg nakazuje Mojżeszowi, by wszystko, co ma służyć w Jego przybytku, zostało namaszczone
2 Moj. 40:9 Potem weźmiesz olej namaszczania i namaścisz przybytek i wszystko, co w nim jest, i poświęcisz go wraz ze wszystkimi jego przyborami, i będzie święty.
To co zwyczajne, zmieniało się w świętość poprzez namaszczenie oliwą. 

Namaszczenie króla miało wyjątkowe znaczenie.
Słowo Boże poświęca mu wiele uwagi.
Dokonywał go jeden z mężów Bożych - prorok lub kapłan.
Kapłan czynił to jako pośrednik pomiędzy ludem o Bogiem, prorok jako ten, który oznajmiał ludziom Bożą wolę.
Dokonując namaszczenia, Samuel mówił: "Namaścił cię Pan" 1 Sam. 10:1
Za namaszczeniem stał sam Bóg...!
Król stawał się od tej chwili narzędziem w Jego ręku.
Napełniał go Duch Boży...
O namaszczeniu Dawida, Słowo Boże mówi:
1 Sam. 16:13 Wtedy wziął Samuel róg z olejem i namaścił go w gronie jego braci; i od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie i pozostał na nim nadal, Samuel zaś powstał i poszedł do Ramy.

Namaszczenie czyniło króla zdolnym do spełniania powierzonych mu funkcji. Stawał się pomazańcem Pańskim.

Siostro i Bracie - Bóg Ciebie namaścił - On przeznaczył Ciebie do wykonywania służby...
Otrzymałaś, otrzymałeś od Niego zdolność do pełnienia służby.
W Chrystusie masz swoje przeznaczenie...
2 Kor. 1:21 Tym zaś, który nas utwierdza wraz z wami w Chrystusie, który nas namaścił, jest Bóg
1 Jan. 2:20 A wy macie namaszczenie od Świętego...
1 Jan. 2:27 Ale to namaszczenie, które od niego otrzymaliście, pozostaje w was...
 

NASZE ŻYCIE...

- Potrzebujemy czujności  w świadomości, że przeciwnik pragnie uczynić wszystko, by pozbawić nas błogosławieństwa i zwycięskiej mocy którą otrzymaliśmy poprzez wejście do Królestwa Bożego
(1 Kor. 6,2. Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą?)

- Pragniemy uczyć się spojrzenia na siebie i na innych przez pryzmat Bożego powołania
Bóg okazuje swoją moc w słabości człowieka.
2 Kor. 3:4-5
4. A taką ufność mamy przez Chrystusa ku Bogu,
5. Nie jakobyśmy byli zdolni pomyśleć coś sami z siebie i tylko z siebie, lecz zdolność nasza jest z Boga 

- Pragniemy przyjąć prawdę o namaszczeniu, które stało się naszym udziałem przez dzieło zbawienia dokonane na krzyżu...
- 1 Jan. 2:20 A wy macie namaszczenie od Świętego...
- 1 Jan. 2:27 Ale to namaszczenie, które od niego otrzymaliście, pozostaje w was...

- Rozpalić na nowo to dar powołania
- staczać dobry bój zgodnie z tym, co Pan przekazał (1 Tym.1,18)
- nie zaniedbywać (nie czynić bezużytecznym) (1 Tym.4,14)
- rozniecać, rozpalać na nowo (2 Tym. 1,5-6)

- Co czynić, jeśli nie wiem do jakiej służby powołał mnie Pan?
Służ Panu w tym, co powierza Tobie na dzień dzisiejszy.
Pamiętaj o słowach Pana Jezusa:
Mat. 25:21 Dobrze, sługo dobry i wierny! Nad tym, co małe, byłeś wierny, wiele ci powierzę
Pamiętaj o Szczepanie - pierwszym męczenniku Szczepanie (Dz.7,55-60) i Flipie ewangeliście, czyniącym wielkie znaki i cuda (Dz.8,5-6), którzy rozpoczynali służbę przy stołach (usługując wdowom Dz.6,1nn)

- To jedna z najważniejszych rzeczy w obecnym czasie dla Koinonii
Pan powiedział przez słowo prorocze:
"...O podniesieniu kurtyny
Początku nowego aktu
Nie musimy spoglądać na stary
Mamy spoglądać przed siebie
Każdy musi być na swoim miejscu..."

To wspaniałe, że każdy "ma swoje miejsce", które przygotował dla nas Bóg.
Bóg mógłby posłużyć się kamieniami (Łuk. 19,40), jednak Pan wybiera serca ludzi, by napełniać je Jego miłością i wyposażać nas w moc Ducha Świętego. Bóg nas prawdziwie umiłował...

Niech Jego imię będzie uwielbione!

oprac. Piotr Ożana