Nowe imię

Prawda o Zbawieniu, przedstawiona jest w Ewangeliach w niezwykły sposób.
Bóg stawia przed nami żywe, dynamiczne obrazy ludzi, których życie staje się drogowskazem, inspiracją i przykładem.
Pan czyni to, byśmy spoglądając na nich mogli doznać prawdziwej przemiany.

Pośród wielu postaci Bóg umieścił apostoła Piotra, którego przykład porusza serca w szczególny sposób. Poprzez swą prawdziwość jego historia zaskakuje, uczy, napełnia refleksją...

Szymon, inaczej Symeon, to syn Jana, brat Andrzeja, uczeń Jana Chrzciciela.
Pochodził z Betsajdy, jednego z miast położonych wzdłuż Jeziora Galilejskiego.
Z zawodu Piotr był rybakiem.

W Ewangelii Jana czytamy o spotkaniu Szymona z Panem Jezusem.
Jan. 1:35-42
35. Nazajutrz znowu stał Jan z dwoma uczniami swoimi
36. I ujrzawszy Jezusa przechodzącego, rzekł: Oto Baranek Boży.
37. A owi dwaj uczniowie, usłyszawszy jego słowa, poszli za Jezusem.
38. A gdy Jezus się odwrócił i ujrzał, że idą za nim, rzekł do nich: Czego szukacie? A oni odpowiedzieli mu: Rabbi! [to znaczy: Nauczycielu] gdzie mieszkasz?
39. Rzekł im: Pójdźcie, a zobaczycie! Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i pozostali u niego w tym dniu; a było to około dziesiątej godziny.
40. Andrzej, brat Szymona Piotra, był jednym z tych dwóch, którzy to słyszeli od Jana i poszli za nim.
41. Ten spotkał najpierw Szymona, brata swego, i rzekł do niego: Znaleźliśmy Mesjasza [to znaczy: Chrystusa].
42. I przyprowadził go do Jezusa. Jezus, spojrzawszy na niego, rzekł: Ty jesteś Szymon, syn Jana; ty będziesz nazwany Kefas [to znaczy: Piotr].

Andrzej przyprowadza Szymona do Jezusa
Piotr staje przed Jezusem
Jezus rzuca spojrzenie na Szymona
(Greckie słowo Emblepein oznacza skoncentrowanie wzroku, wnikliwe wejrzenie, które nie tylko rozpoznaje zewnętrzne cechy, lecz także czyta w sercu człowieka)
Czyniąc to Pan Jezus wypowiada słowa:
"Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazwany Kefas"! (w.42)

Imię w starożytności oznaczało bardzo wiele.
Posiadać imię oznaczało istnieć.
Jeśli zapominano o czyimś imieniu, oznaczało to odejście w niepamięć całego człowieka.
W księdze Joba czytamy:
Job 18,17 Pamięć o nim ginie na ziemi, a jego imię znika z kraju
Pierwszy człowiek otrzymał imię Adam - co w języku hebrajskim oznacza dosłownie "człowiek"
Pierwsza kobieta, otrzymała imię Ewa, od hebrajskiego “hawwa”, dająca życie.
Bóg nadał imiona wszystkim ciałom niebieskim. Adamowi nakazał ponadawać imiona wszystkim zwierzętom.

Poprzednie imię brzmi Szymon, co oznacza “został wysłuchany”
Teraz Pan Jezus nadaje Szymonowi nowe imię: Piotr - z gr. Petros, skała
Na kartach Ewangelii spotykamy Piotra ogarniętego żywiołami uczuć, przekonań, przeświadczeń, pytań i wątpliwości.
Wydaje się, że jest on we wszystkim pierwszy - w słowach i w czynach. Piotr jest przekonany, że "choćby wszyscy się zaparli Jezusa, on tego nigdy nie uczyni".j Jezus jednak wie, że to tylko jego przeświadczenie, że jest dokładnie odwrotnie - to właśnie on zaprze się Go trzy razy.
Lecz pomimo tego wszystkiego, otrzymuje on imię oznaczające trwałość i niewzruszoność.
To imię oznacza nowy początek.
Oznacza ono zmianę następującą w chwili powołania. Zapowiada ono wielki proces przemiany wewnętrznego człowieka.

Człowiek niewiele może zmienić...
Nie jesteśmy w stanie zmienić naszej tożsamości o własnych siłach.
Jezus patrzy na Piotra, widzi jego serce, patrzy w przyszłość.
Bóg może zmienić naprawdę wszystko!

Jak Bóg spogląda na człowieka?

Pan patrzy przez pryzmat tego, co pragnie osiągnąć, kształtując nas przez całe życie.
Bóg spogląda na nas mając w sercu dobry zamiar i plan.
My widzimy ludzi poprzez dotychczasowe doświadczenia i wynikające z nich obawy.
Bóg widzi inaczej...

Pewien człowiek zastał Michała Anioła rzeźbiącego dłutem bezkształtną bryłę marmuru.
Na pytanie, co wykonuje, odpowiedział:
“Próbuję wyzwolić anioła uwięzionego w tej bryle marmuru”

Pan widzi nas przez pryzmat tego, co pragnie z nami uczynić.
Oto pierwsza lekcja w uczniostwie Piotra: Piotrze, przyjmij nową tożsamość.
Przyjmij to wszystko, co jest w moim planie względem ciebie.

Bóg pragnie obdarzyć Ciebie nowym imieniem!
Pan pragnie byś był na zawsze wolny.
2 Kor. 5:17 Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

Co powinienem uczynić, by przyjąć to, co przygotował dla mnie Bóg?

1. Uznać własną grzeszność

Słowo Boże mówi:
Rzym. 3:23 Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej
Nie ma wyjątku - wszyscy zgrzeszyli!
Każdy musi uznać bezsilność wobec siebie samego i powiedzieć Bogu, że potrzebuje wybawienia.

2. Wyznać grzech i upamiętać się

1 Jan. 1:9 Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
Dzisiaj jest dzień, w którym możemy wyznać wszelki grzech i pozwolić Bogu, by zdjął z nas brzemię, które czyni nas niewolnikami.
Upamiętanie to z języka greckiego Metanoia - odwrócenie.
Wolni od grzechu możemy zmienić kierunek, w którym podążaliśmy i wejść na ścieżkę, którą kroczy Chrystus, rozpoczynając nowe życie.

3. Przyjąć dar zbawienia

Rzym. 6:23 Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Szatan próbuje okłamać człowieka i powiedzieć, że nie jest godzien by otrzymać tak wielki dar zbawienia.
Nie zasługujemy na zbawienie, jednak Bóg posłał swojego Syna, który dokonał odkupienia i zaprasza nas do bliskiej społeczności.

Jan. 3:16 Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

W ciszy serca, powiedz Bogu:

"Wyznaję mój grzech
Odwracam się od starego życia
Przyjmuję nowe imię
Dziękuję za dar Zbawienia
Jestem Twój..."

Jeśli pragniesz powiedzieć o swoich pytaniach drugiej osobie, napisz:

pozana@hotmail.com