|
|
|
|
Boże dzieło odnowy Nehemiasza 9,1-17 Nehem. 10:1 Nehemiasza 10:20-40
Słowo Boże miało potężny wpływ na dzieło duchowej odnowy społeczności mieszkańców Jerozolimy.
Jak
czytaliśmy w poprzednim rozdziale, po pierwsze wskazało ludziom ich grzech,
następnie prowadziło ich do uwielbienia i obdarzyło ich wielką radością. Następnie zaczęli wyznawać swoje grzechy, oddając się w poście, przywdziewając wory pokutne i posypując głowy ziemią. Ponownie stanęli przed Panem, by przez trzy godziny wsłuchiwać się w głos Bożego Słowa i następnie trzy godziny wyznawać swoje grzechy. Słowo Boże jak światło przenikało wnętrza Izraelczyków, ukazując wszelką ciemność, wszelki cień.
Bóg przekonuje nas w każdym dniu naszego życia, że przed Jego oblicze możemy przystąpić tylko w duchu prawdziwego uświęcenia, w czystości od grzechu. 2 Moj. 40:31-32 31. Mojżesz, Aaron i jego synowie obmywali w niej swoje ręce i swoje nogi; 32. Ilekroć wchodzili do Namiotu Zgromadzenia i zbliżali się do ołtarza, obmywali się, jak Pan nakazał Mojżeszowi.
Dzisiaj jest szczególny czas łaski Pana, objawionej w Synu Bożym, przez którego mamy pełne odpuszczenie i uwolnienie od grzechu. Kol. 1:12-14 12. Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie świętych w światłości, 13. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego, 14. W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów,
Teraz Duch Święty każdego dnia wzywa nas do uważnego przyglądania się naszemu życiu, dostrzegania grzechu, wyznawania go i pozostawiania dróg kompromisu ze światem. 1 Jan. 1:6-10 6. Jeśli mówimy, że z nim społeczność mamy, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie trzymamy się prawdy, 7. Jeśli zaś chodzimy w światłości, jak On sam jest w światłości, społeczność mamy z sobą, i krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu. 8. Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma. 9. Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości. 10. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, kłamcę z niego robimy i nie ma w nas Słowa jego.
Po wyznaniu grzechów Lewici wznieśli modlitwę w imieniu całego narodu. W swoich słowach oddali cześć Bogu, który jest Stwórcą, który powołał i prowadził Abrahama. Następnie uwielbili Pana za wyzwolenie z niewoli Egiptu i prowadzenie podczas wędrówki do Ziemi Obiecanej Nehem. 9:9 „Ty wejrzałeś na niedolę naszych ojców w Egipcie I wysłuchałeś ich wołania nad Morzem Czerwonym.” Bóg obdarzał swój lud wszystkim, czego potrzebowali do życia - Słowem wskazującym jak postępować, wodą gaszącą pragnienia, manną zaspokajającą głód i mocą do przezwyciężenia siły wrogów... Pomimo złej postawy serc narodu, Bóg nie odwrócił się od swojej własności. Chociaż karał swój lud, jednak zawsze dążył do bliskiej społeczności z tymi, których powołał i umiłował.
Judejczycy po pierwsze wyznają swój grzech, po drugie oddają Bogu cześć, stając w obliczu dzieła Jego łaski, wierności i mocy. Po trzecie, jak czytamy w 10 rozdziale, w odpowiedzi na to kim jest dla nich Bóg, podejmują decyzję o odwróceniu się od świata i kroczeniu drogą światłości. Nehem. 10:1 W związku z tym wszystkim zawieramy i spisujemy umowę, którą po opieczętowaniu podpisują nasi książęta, Lewici i kapłani. Nehem. 10:30 „…że będą przestrzegać i wypełniać wszystkie przykazania Pana, Boga naszego, jego prawa i przepisy, 31. Że nie będziemy wydawali naszych córek za mąż za pogan tej ziemi ani córek ich nie będziemy brali na żony dla naszych synów. 32. A jeśli poganie tej ziemi będą wystawiali na sprzedaż towary, i różnorodne zboże w dzień sabatu, nie będziemy go od nich kupować w sabat lub w dzień święta; zrzekniemy się także plonów w każdym siódmym roku oraz długu od każdego dłużnika.”
W odpowiedzi na Boże Słowo, Izraelczycy wyznali swoje grzechy. Wyznanie grzechów dokonało się w odpowiedzi na żywe Słowo Pana. Jednak na tym nie był koniec. Lud Pana stanął w obliczu Bożego dzieła wybawienia. Słowo Boże nie tylko nie tylko ukazuje grzech, lecz także objawia dzieło zbawienia naszego Pana, który w życiu grzesznych ludzi zawsze okazywał swoje miłosierdzie, łaskę i wierność. Słowo Boże prowadzi w miejsce Bożej obecności, stawiając człowieka przed obliczem Ojca, w obliczu dzieł Jego miłości i mocy...
Bez Boga, człowiek pozostaje w cieniu własnych upadków, zdany jest na siebie samego i pozostaje w dolinie własnych grzechów bez nadziei na jakąkolwiek zmianę. Oddając swoje życie Bogu, możemy dostrzec nasz grzech, wyznać go, spojrzeć na Bożą moc objawioną w Jego dziełach i w mocy Ducha Świętego podjąć decyzję odwrócenia się od starych dróg oraz wkroczenia na nowe.
W związku z tym, co Pan uczynił, możemy podjąć decyzję dotyczącą naszego życia i postanowić o zmianie naszego postępowania! Możemy pozostawić wszelki kompromis. Możemy wybrać Drogę naszego Pana…
Historia ludu Bożego i Bożego działania jest historią upadków i okazanej łaski. Często człowiek wyciąga zły wniosek. Pojawia się myśl, że skoro Bóg tyle grzechów odpuścił, to gdy popełnię jeszcze jeden mały grzech, „jakoś to będzie” Pojawia się tzw. tania łaska. Jednak mieszkańcy Jerozolimy oznajmiając historię upadków Izraela i okazanej łaski Pana, wyciągnęli właściwy wniosek. Nehem. 10:1 W związku z tym wszystkim zawieramy i spisujemy umowę, którą po opieczętowaniu podpisują nasi książęta, Lewici i kapłani. Podobnie jak człowiek, który idąc wąską górską drogą, pośliznął się, uniknął wpadnięcia w przepaść i spoglądając na drogę którą przeszedł, widząc własne słabości i okazaną mu łaskę postanawia włożyć jeszcze więcej wysiłku, by podążać bezpiecznie tą trudną drogą. W swoim sercu podejmuje on decyzję: "Już nigdy więcej nie popełnię tego błędu" Ma on świadomość, że stawianie właściwych kroków jest sprawą życia i śmierci.
Jesteśmy słabi, jednak Bóg jest pełen łaski i mocy i On może obdarzyć nas siłą, by wypełnić podjęte postanowienia!
Jozue pewnego dnia wyznał: Joz. 24:15 A jeśliby się wam wydawało, że źle jest służyć Panu, to wybierzcie sobie dzisiaj, komu będziecie służyć: czy bogom, którym służyli wasi ojcowie, gdy byli za Rzeką, czy też bogom amorejskim, w których ziemi teraz mieszkacie. Lecz ja i dom mój służyć będziemy Panu.
Apostoł Paweł napisał do wierzących w Filipii: Filip. 3:10-14 10. Żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci, 11. Aby tym sposobem dostąpić zmartwychwstania. 12. Nie jakobym już to osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa. 13. Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną, 14. Zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie.
Pragniemy się modlić o… - Wytrwałość i oddanie w przyjmowaniu Bożego Słowa - Naszą odpowiedź na zwiastowanie Słowa naszego Pana: - Pozwalanie Bogu, by objawiał nam nasze grzechy - Wyznawanie grzechów i ukorzenie się przed Panem w prawdziwej, duchowej pokucie - Stawanie w obliczu Bożej łaski, wierności i mocy - Gotowość do nieustannego pozostawiania świata, jego rozwiązań, jego ścieżek - Wybieranie tylko Bożych Dróg - Podejmowanie trwałych decyzji |
