|
|
|
|
Moc modlitwy W naszym dzisiejszy rozważaniu pragniemy przyjąć słowo, które kieruje naszą uwagę na dwóch miejscach. W jednym z nich ma miejsce wielki problem - apostoł Piotr znajduje się w więzieniu. W drugim, zgromadzeniu są uczniowie Chrystusa, którzy przez modlitwę mają wpływ na życie oddalonego od nich przyjaciela i apostoła...
Dz.Ap. 12:1-19 Herod Agryppa I był wnukiem Heroda Wielkiego (apostoł Paweł stanął przed jego następcą- Agryppą II) W roku 41, cesarz Klaudiusz, w podziękowaniu za polityczne zasługi Heroda Agryppy, (który pośredniczył między senatem a obwołanym przez wojsko nowym cesarzem), mianował go królem Jerozolimy. Agryppa stał się władcą państwa, należącego niegdyś do jego dziada Heroda Wielkiego.
Pierwotny zbór, przeszedł więc spod panowania rzymskiego namiestnika, od którego mógł się w pewnej mierze spodziewać jakiejś ochrony prawnej, pod bezpośrednią władzę despotycznego króla. Jednocześnie zmieniło się nastawienie Żydów do zboru. Gdy otwieramy pierwsze karty Dz.Ap., czytamy że na początku istnienia zboru w Jerozolimie, wierzący "cieszyli się przychylnością całego ludu" (Dz 2,47). Teraz jednak sytuacja staje się odmienna. Zaczyna panować powszechna wrogość skierowana względem ludzi wierzących.
Herod Agryppa przyłącza się do grona
prześladowców. Chociaż Agryppa był wykształcony w Rzymie, kultywował tradycje judaizmu i gorliwie przestrzegał przepisów Zakonu. Był z tego powodu popularny wśród Żydów. Jak dowiadujemy się z Bożego Słowa, Herod pragnie zwiększyć swą popularność, pragnie zdobyć poklask. Jakub, brat Pana Jezusa zostaje ścięty i staje się ofiarą polityki Heroda. Widząc, że jego działanie podoba się Żydom, Herod nakazuje pojmanie Piotra. Dz.Ap. 12:3 Gdy zaś widział, że się to podoba Żydom, kazał pojmać i Piotra; a były to dni Przaśników.
Święto Paschy przypadało na 14 dzień
miesiąca Nisan. W tym dniu oraz przez cały następny tydzień Żydzi spożywali
jedynie przaśny chleb, a okres ten był nazwany Dniami Przaśników. W czasie tych
dni Zakon zabraniał wszelkich procesów i egzekucji. Dlatego Herod zamierzał
odłożyć egzekucję Piotra. W całym jego postępowaniu dostrzegamy jedno
pragnienie: Zadowolić lud… Siły ciemności, jak ciemne chmury, gromadzą się nad kościołem. Kościół staje przed pytaniem o swoje istnienie. Ludzie, którzy poszli za Jezusem, stają twarzą w twarz z okrucieństwem, z mocą ciemności, z szatanem siejącym strach i dążącym do zniszczenia ciała Chrystusowego. W zborze znajdują się starsi chrześcijanie i młodsi. Wielu z nich niedawno rozpoczęło swą wędrówkę na nowej drodze. Dla nich, chwile te mogą być szczególnie trudne. Zostawili stare życie, poszli za Jezusem. Niektórzy mogą mieć poczucie, że znaleźli się w pułapce. Już drugi przywódca duchowy zostaje uwięziony i czeka go śmierć. W chwilach prześladowań, apostołowie stanowili ostoję dla Kościoła…
Co stanowi odpowiedź na tą potężną ciemność? Wierzący z Jerozolimy zgromadzają się na modlitwie!
Autor Dziejów Apostolski, Łukasz, nie przez przypadek, zaraz na początku opisu
tego wydarzenia, przenosi nas do domu Marii, matki Jana, gdzie zbór się modli. Jak każde wydarzenie z życia dzieci Bożych, nie było ono ograniczone do miejsca, zamknięte w murach. Widzimy bardzo ścisły związek pomiędzy tym, co dzieje się w więzieniu, a tym co dzieje się w domu Marii.
Czym charakteryzuje się postawa wierzących w ich boju modlitewnym?
1. Posiadają świadomość znaczenia modlitwy W tym pragnieniu wiedzą, że konieczne jest stoczenie długiego boju modlitewnego…
2. Rozpoznają czas boju modlitewnego Przełamują pragnienia swego ciała - które w nocnej porze pragnie odpoczywać. Chociaż nadeszła pora snu, oni wiedzą, że jest to czas modlitwy… W Getsemane, uczniowie nie rozpoznali tego czasu – zasnęli, gdy toczył się największy bój o wypełnienie planu zbawienia.
Nie pozwalają, by ich świat zamknął się w kręgu własnych problemów, własnych spraw.
4. Są oddani i wytrwali w modlitwie pomimo swoich słabości i ograniczeń W tym fragmencie poznajemy ludzi oddanych w boju modlitewnym i jednocześnie naznaczonych słabością. Widzimy Kościół modlący się o uwolnienie Piotra i jednocześnie nie mogąc uwierzyć, że to się wydarzyło, gdy został uwolniony. Dz.Ap. 12:13-16 13. A gdy zakołatał do drzwi bramy, wyszła dziewczyna, imieniem Rode, aby nasłuchiwać, 14. I poznawszy głos Piotra, z radości nie otworzyła bramy, lecz pobiegła do domu i oznajmiła, że Piotr stoi przed bramą. 15. Oni zaś powiedzieli do niej: Oszalałaś! Ona jednak zapewniała, że tak jest istotnie. A oni na to: To jego anioł. 16. Piotr zaś kołatał nadal. A gdy otworzyli, ujrzeli go i zdumieli się.
Ich modlitwa porusza góry, lecz ich wiara nie jest jak góry, jest jak ziarno gorczyczne. Modlitwa wierzących w Jerozolimie nie jest modlitwą ludzi posiadających poczucie siły i władzy. Oni po prostu są wierni, trwają w modlitwie, wylewają swoje serca przed Bogiem i staczają duchowy bój.
Chociaż wydaje się, że ich wiara jest słaba, w odpowiedzi na ich modlitwę dokonuje się wiele cudów:
1. Boży pokój spływa na serce Piotra, który zasypia między tymi, którzy wkrótce mogą zaprowadzić go na stracenie... Piotr przebywa w więzieniu był pilnowany przez 16 żołnierzy. Jak to było w zwyczaju w tamtym czasie, dwaj żołnierze byli przykuwani do więźnia, pozostali zaś pilnowali celi oraz otoczenia więzienia. Przypuszczalnie pamiętano o tym, jak skończyło się jego poprzednie uwięzienie (5,19-24), gdy anioł Pana otworzył drzwi i jak czytamy: „dowódca straży świątynnej i arcykapłani … zachodzili w głowę, co się z nimi stać mogło” (Dz.5,24) Chociaż Piotr jest osamotniony w tym miejscu, jednak Duch Święty napełnia jego serce pokojem i doświadcza pełni Bożej obecności… Przyjaciele Piotra, chociaż nie mogą być fizycznie obecni w miejscu udręki Piotra, przez modlitwę mają wpływ na wydarzenia w tym miejscu.
2. W nocy, do Piotra przychodzi anioł Pański, w ciemności celi zapanowuje światłość Bożej chwały. O aniołach czytamy w liście Hebrajczyków, że są "...oni wszyscy służebnymi duchami, posyłanymi do pełnienia służby gwoli tych, którzy mają dostąpić zbawienia..." Hebr. 1:14 Modlitwa wierzących w Jerozolimie przyczynia się do uwolnienia aniołów w służbie, do której zostali powołani.
3. Boża moc zostaje objawiona w szczególny sposób i apostoł Piotr zostaje uwolniony!
Wierzący się modlą - Pan działa. Żaden łańcuch, żadna żelazna brama, nie są w
stanie powstrzymać Jego mocy.
PRAGNIEMY SIĘ MODLIĆ...
- Głęboką świadomość, że „nasza modlitwa połączona z wiarą, porusza góry…” - Postawę, w której nie ma obojętności, biernego przyzwolenia na zło
- Uniknięcie postawy uczniów w Getsemane - Duchową czujność
|
