Krocząc Bożą Drogą
Miłe jarzmo i lekkie brzemię

W służbie Pana Jezusa dostrzegamy wielką miłość i troskę o ludzi, których spotykał na swojej drodze. Pewnego dnia, Chrystus wypowiedział słowa, w których dał wyraz trosce o stan ich duchowego obciążenia ciężarami, które noszą. Te słowa stanowią Boży drogowskaz i niosą prawdziwe uwolnienie każdemu z nas.

Mat. 11:28-30

28. Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie.

29. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.

30. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie.

Pan Jezus zaprasza do zdjęcia ciężarów i wkroczenia na ścieżkę błogosławieństwa i szczęścia. Chrystus mówi o spełnionym życiu.

Swoje słowa Pan Jezus kieruje do ludzi "spracowanych i obciążonych". W całym zwiastowaniu Ewangelii poznajemy Chrystusa, który pojawia się na tle ludzi obciążonych różnymi ciężarami życia. Ulice miast i miasteczek wypełnione były ludźmi z noszącymi brzemiona różnych chorób. Na kartach Ewangelii spotykamy chromych, sparaliżowanych, niewidomych, głuchoniemych, trędowatych. Dodatkowym ciężarem była utrudniona sytuacja materialna. Historia mówi nam, że w owym czasie w Palestynie panowało duże bezrobocie.

Oprócz tych ciężarów dotyczących codziennej egzystencji, ludzie byli obciążeni brzemieniem, które jest najtrudniejsze do uniesienia. To brzemię grzechu. Uczniowie widząc człowieka ślepego od urodzenia pytają Chrystusa: Kto zgrzeszył, on czy jego rodzice?

Odpowiedzi i rozwiązania na swój stan ludzie szukali w religii. I tutaj, pojawiało się kolejne wyzwanie.

Słaby człowiek nie mógł stawić czoła wyzwaniom religii.  Owocem zmagań była frustracja, rozpacz i odrętwienie.

Pan Jezus mówił o faryzeuszach, że „Wiążą ciężkie brzemiona i kładą na barki ludzkie” Mt 23,4 Wypełnienie zakonu, wiązało się z wzięciem na swoje barki ciężkiego brzemienia. Oprócz Tory, Żydzi posiadali Talmud - zawierający spisane przepisy prawne i religijne. Ze względu na jego rozmiar, mówiono o nim jam ha Talmud – morze Talmudu.

Jezus zaprasza, by każdy człowiek zostawił swoje ciężary i wziął na siebie Jego jarzmo, ucząc się cichości i pokory serca.

Jest ono nowe, tak jak nowym jest Przymierze, które zawiera Bóg z człowiekiem poprzez krzyż.

Jezus posługuje się pojęciem jarzma, lecz nadaje mu nowe znaczenie. Mówi: „Jarzmo moje jest miłe”.

Użyte w języku greckim słowo oznacza "dobrze przymierzone".

W Izraelu jarzma dla wołów wykonywano z drewna.

W celu wykonania jarzma, dokonywano najpierw przymiarki, następnie strugano je, wkładano na barki wołu i wypróbowywano. Starano się, by jarzmo dobrze pasowało do karku, aby nie uwierało zwierzęcia.

Pan Jezus mówi: „Jarzmo moje jest doskonale przymierzone – jest dla ciebie, odpowiednie do twoich możliwości, sił. Dlatego jest ono lekkie.”

Nasze ludzkie brzemiona, powstałe jako owoc grzechu, są ciężkie, trudne do uniesienia.

Jarzmo Chrystusa jest miłe i lekkie!

Chrystus mówi, że poprzez napełnienie swych serc cichością i pokorą, nasze jarzmo będzie miłe i lekkie... 29. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.

W czym możemy naśladować Pana Jezusa?

W czym objawiała się cichość i pokora Jego serca?

W Nowym Testamencie pojawiają się kontrasty:

- Pojawiają się chwile, w których zauważamy w sercu Pana Jezusa wzburzenie

Mat. 17:16-17

16. I przywiodłem go do uczniów twoich, ale nie mogli go uzdrowić.

17. A Jezus odpowiadając, rzekł: O rodzie bez wiary i przewrotny! Jak długo będę z wami? Dokąd będę was znosił? Przywiedźcie mi go tutaj.

To wzburzenie dostrzegamy też, gdy Pan Jezus mówi do faryzeuszy, nazywając ich plemieniem żmijowym, grobami pobielanymi, gdy w świątyni, wypędza przekupniów

- W innych wydarzenia opisanych w Ewangeliach, Pan Jezus zaskakuje nas rezygnacją z domagania się sprawiedliwości dla siebie i obrony.

Pan Jezus, gdy go fałszywie oskarżają, milczy.

Mar. 14:60-61 60. Wówczas wystąpił arcykapłan na środek i zapytał Jezusa, mówiąc: Nic nie odpowiadasz na to, co ci świadczą przeciwko tobie? 61. On zaś milczał i nic nie odpowiedział....

1 Piotr. 2:23-25

23. On, gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, lecz poruczał sprawę temu, który sprawiedliwie sądzi;

24. On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy, obumarłszy grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły was.

Kontrasty kierują uwagę na świadome decyzje podejmowane przez Pana Jezusa.

Cisza i pokora serc nie jest zarezerwowana dla ludzi o temperamencie flegmatyków.

To postawa serca.

Cichość i pokora serca Pana Jezusa była poddaniem się woli Ojca, wyciszeniem głosu własnych oczekiwań, żądań i kalkulacji.

Jan. 4:34 Jezus rzekł do nich: Moim pokarmem jest pełnić wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła. Jan. 6:38 Zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełniać wolę swoją, lecz wolę tego, który mnie posłał. Jan. 8:29 A Ten, który mnie posłał, jest ze mną; nie zostawił mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się jemu podoba.

W obliczu ludzkich oczekiwań, niezrozumienia, żądań, oskarżeń - Pan Jezus uczył się wybierać wolę Ojca.

Były momenty, w którym wsłuchanie się głos Bożego serca oznaczało sprzeciwstawienie się hipokryzji faryzeuszy czy niewierze uczniów.

Jednak w momencie, w którym Pan Jezus zbliżał się do krzyża, zaczęło coraz bardziej oznaczać milczenie i nie podnoszenie głosu w obliczu niesprawiedliwych oskarżeń, w obliczu zła tego świata.
 

Pan Jezus zabierał głos w chwilach, w których człowiek milknie.
Chrystus nie zabierał głosu w sytuacjach, w których jako ludzie domagalibyśmy się sprawiedliwości dla nas samych.

Pokora i cichość serce jest…

- pozostawieniem tego świata i jego wartości

- pozostawieniem własnej woli i poddaniem się woli Pana

- wyciszeniem pragnienia pełnienia naszej woli i palącym pragnieniem pełnienia woli Bożej

- wyciszeniem własnych myśli i gotowością na słuchanie Bożego głosu

NASZE ŻYCIE:

Chrystus zaprasza ludzi spracowanych i obciążonych.

28. Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie.

Chrystus wkłada jarzmo, które jest miłe i lekkie. Pan Jezus w miłości zaprasza i mówi: "Weźcie"

Chrystus mówi: "uczcie się ode mnie" - On staje na Waszej drodze i pragnie, byście podążali za nim do końca dni

 
Mój drogi Panie. Przyjmuję Twoje jarzmo. Wyciszam swoje serce

Odrzucam ducha tego świata. Odrzucam własne myśli, pragnienia i odczucia. Pragnę napełnia swoje serce Twoimi myślami.

Nie wszystko rozumiem,  jednak przyjmuję wszystko co jest zgodne z Twoją wolą.
Nie chcę porównywać siebie z innymi ludźmi

Wyznaję słowami psalmisty: Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój, Ps. 40:8-9

Staję przed Twoim obliczem.