List do Efezjan 1,1-14
"Boży plan wobec Twojego życia"

Główne prawdy z fragmentu

1. Wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienagani przed obliczem Jego
4. W nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem jego

2. W miłości przeznaczył nas dla siebie do synostwa
...w miłości 5. Przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej, 6. Ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.

3. W Bogu posiadamy odkupienie przez krew i odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski
7.W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego

5. Otrzymaliśmy synostwo i pieczęć Ducha Świętego, który jest rękojmią dziedzictwa - życia wiecznego do momentu odkupienia własności Bożej.
13. W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym,
14. Który jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego.

....................................................................................................................................................................................................................................................

List do Efezjan 1,1-14
"Boży plan wobec Twojego życia"

Notatki z rozważania Słowa (rozwinięcie wymienionych prawd)

Jest rok 60. Apostoł Paweł przebywa w areszcie domowy w Rzymie.
Władzę sprawuje cesarz Neron, który w najbliższych latach odsłoni swoje okrutne oblicze.
Za 4 lata rozpocznie się jeden z najtrudniejszych okresów w historii Kościoła.
Stanie się to gdy spłonie Rzym i posądzony cesarz o zrealizowanie w ten sposób swoich architektonicznych ambicji, zacznie szukać kozła ofiarnego. Staną się nim chrześcijanie, których spotka ogrom cierpienia powodowany przez człowieka, który w swym szaleństwie stanie się narzędziem mocy ciemności.

Pod koniec listu Apostoł Paweł napisze do wierzących w Efezie:
Efez. 6:11-12
11. Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi.
12. Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.

Słowa apostoła Pawła skierowane są do Kościoła, który uczestniczy w duchowym boju, do wierzących, którzy muszą stawiać czoła przeciwnościom.

Jaka jest odpowiedź apostoła?
List, który składa się z 2 części
Pierwszej (zawartej w rozdziałach 1-3) będącej nauczaniem mówiącym o Bożym dziele w życiu człowieka.
Drugiej (zawartej w rozdziałach 4-6) mówiącej o naszej odpowiedzi na to co Bóg uczynił.

Apostoł Paweł rozpoczyna od słów opisujących Boże dzieło.

To w co wierzę, to jak rozumiem Boże drogi, ma zasadnicze znaczenie w podejmowaniu najważniejszych decyzji oraz we właściwym odbiorze zdarzeń życia, w przyjmowaniu doświadczeń, które spotykają nas na codzień.

Pamiętamy historię o przebywającym w więzieniu Janie Chrzcicielu, który wysyła swoich uczniów do Jezusa i każe zapytać:
Mat. 11:3 Czy Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też mamy oczekiwać innego?
Te słowa są świadectwem wewnętrznej walki, jaka stała się udziałem tego męża Bożego.
Walka ta była owocem zderzenia jego własnej koncepcji Mesjasza, który przybywa "jak zwycięzca na koniu" i niesie wyzwolenie wszystkim ludziom z obrazem Mesjasza, który ukazał Chrystus niosący własny krzyż i dopuszczający trudne doświadczenia w życiu jego naśladowców.
Istniał Mesjasz Jana Chrzciciela i Mesjasz objawiony przez Boga.
To niewłaściwe zrozumienie Bożych planów sprawiło, że fundament na którym opierało sią jego życie został naruszony. W chwili doświadczeń, w miejsce wiary jego serce napełniło się wątpliwościami.
To w co wierzymy, ma zasadniczy wpływ na decyzje, które podejmujemy w życiu i zrozumienie Bożego działania w naszym życiu.
To co stanowi fundament naszej wiary ma kluczowe znaczenie w bojach życia.
Jaki obraz Boga posiadam w moim życiu?
Jak widzę swoje miejsce na tym świecie?

Gdy spotykają mnie trudne doświadczenia....
Gdy kroczę drogą, która wydaje się prowadzić donikąd...
Gdy nie otrzymuję takich odpowiedzi na modlitwę, jakich bym się spodziewał. Gdy zostaje wbity cierń i Bóg decyduje, by pozostał...
Gdy muszę dokonać wyboru i wydaje mi się, że zarówno jedno jak i drugie rozwiązanie nie jest odpowiednie...
Gdy słyszę słowa proroctwa, które mówi o konieczności zmiany w moim życiu. Gdy Bóg wydaje się być wobec mnie bardzo surowym...
Co Bóg o mnie naprawdę myśli? Czy moje przekonanie nie jest oparte na mojej złudnej nadziei?
Jaki jest cel wszystkiego co mnie spotyka?

Apostoł Paweł ma świadomość boju, który toczy się o życie każdego wierzącego.
Pragnąc wzmocnić i chronić Boże dzieło w życiu jego przyjaciół z Efezu, Paweł rozpoczyna od słów ukazujących Boży plan.
To tak jak by mówił o fundamencie budowli i kształcie, wytyczonym przez Boga.
To pas prawdy, który ma opasać ich zbroję.
To miecz Ducha, którym jest Słowo Boże.

BŁOGOSŁAWIONY NIECH BĘDZIE BÓG I OJCIEC PANA NASZEGO JEZUSA CHRYSTUSA, KTÓRY NAS UBŁOGOSŁAWIŁ W CHRYSTUSIE WSZELKIM DUCHOWYM BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM NIEBIOS!

Gdy przeżywam trudne chwile, gdy mam poczucie, że jestem wypalany w ogniu doświadczeń - mogę przypomnieć sobie Boży cel, który został określony przez Pana jeszcze przed założeniem świata.
On wybrał mnie, abym był święty i nienaganny przed Jego obliczem. Dlatego Pan musi mnie nieustannie oczyszczać.

Paweł mówi "wybrał nas w Nim". Bóg w swoim umyśle umieścił nas i Chrystusa razem.Czasownik wybrał występuje w czasie dokonanym.
Bóg miał pewien plan dotyczący zarówno Chrystusa jak i nas.
To pozwala nam właściwie zinterpretować wiele wydarzeń naszego życia.

Rzym. 8:28-29
28. A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.
29. Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobni do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci;

1 Piotr. 1:6-7
6. Weselcie się z tego, mimo że teraz na krótko, gdy trzeba, zasmuceni bywacie różnorodnymi doświadczeniami,
7. Ażeby wypróbowana wiara wasza okazała się cenniejsza niż znikome złoto, w ogniu wypróbowane, ku chwale i czci, i sławie, gdy się objawi Jezus Chrystus.

1 Piotr. 4:1-2
1. Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu,
2. Aby pozostały czas doczesnego życia poświęcić już nie ludzkim pożądliwościom, lecz woli Bożej.

Zanim powstał ten świat, Pan posiadał już swój doskonały plan, by stworzyć nas na swoje podobieństwo i byśmy byli "święci i nienaganni przed obliczem Jego"!
Tą myśl mogę zapisać głęboko w swoim sercu, by właściwie interpretować wydarzenia mojego życia.
Ta prawda może być światłem w podejmowaniu wszelkich decyzji.

2 Tym. 2:20-22
20. W wielkim zaś domu są nie tylko naczynia złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane; jedne służą do celów zaszczytnych, a drugie pospolitych.
21. Jeśli tedy kto siebie czystym zachowa od tych rzeczy pospolitych, będzie naczyniem do celów zaszczytnych, poświęconym i przydatnym dla Pana, nadającym się do wszelkiego dzieła dobrego.
22. Młodzieńczych zaś pożądliwości się wystrzegaj, a zdążaj do sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.

Bóg przeznaczył mnie do synostwa!

"Według upodobania woli swojej" - to Jego pragnienie i Jego wola.
Kiedy pojawiają się wątpliwości. Gdy przychodzi przeciwnik, by podważać moją relację z Bogiem - wtedy mogę odwołać się do Prawdy: "Bóg według upodobania swojej woli przeznaczył mnie do synostwa!"
Jestem Jego własnością! To Jego decyzja! To Jego postanowienie leży u podstaw mojej relacji z Ojcem!

Pan objawia tą prawdę w naszych ograniczeniach i słabościach, gdy na przekór naszym możliwościom czyni wielkie rzeczy. Niedawno mówiliśmy o Piotrze, który był zwykłym galilelijskim rybakiem i po ludzku nie był przygotowany do zwiastowania Ewangelii Żydom i którego Bóg do nich posłał. Paweł był faryzeuszem z faryzeuszy, po ludzku przygotowanym do służby wśród narodu izrealskiego, którego Bóg posłał do pogan.
Bóg pragnie wszystko czynić wszystko w "nadzwyczajnym bogactwie łaski swojej", często na przekór naszym ograniczeniom i słabościom.

3. W Bogu posiadamy odkupienie przez krew i odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski
7.W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego

Odkupienie - Apolytrosin - rozwiązać bandaż, uwolnić z więzów więźnia, wyzwolić niewolnika
Kol. 1:13-14
13. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego,
14. W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów

"Według bogactwa łaski swojej" - sześć razy Paweł mówi w liście do Efezjan o bogactwie - o bogactwie chwały, miłosierdzia i bogactwie Chrystusowym.
Jednak swój list rozpoczyna od bogactwa łaski.

Otrzymaliśmy nie "z bogactwa" lecz "według bogactwa łaski" - Kata tos plutos tes charitos.

W drugim rozdziale Paweł ponownie mówi o bogactwie łaski.
Efez. 2:7 Aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie

To niezwykle ważna prawda. Bóg pragnie objawiać w naszym życiu bogactwo swojej łaski.

4. W swojej łasce Pan obdarzył nas zdolnością poznania Jego planu i uczestniczenia w nim w codziennym życiu
8. Której nam hojnie udzielił w postaci wszelkiej mądrości i roztropności,
9. Oznajmiwszy nam według upodobania swego, którym go uprzednio obdarzył,
10. Tajemnicę woli swojej, aby z nastaniem pełni czasów wykonać ją i w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi w nim,
11. W którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej,
12. Abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały jego, my, którzy jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie.

Bóg udzielił nam chojnie łaski w postaci wszelkiej mądrości i roztropności!
Greckie Sofia i Fronesei mówią o mądrości i zdolności przeniesienia wiedzy na codzienne sprawy życia.
W swojej łasce Bóg dał nam zrozumienie Jego planu zbawienia i zdolność do przyjęcia go osobiście i uczestniczenia w nim.
Boża łaska sprawiła, że rzeczy wielkie stały się naszym udziałem!
11. W którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej

Stać się jego cząstką - w języku greckim występuje tutaj słowo Kleroo - obdarzyć kogoś posiadłością, uczynić go dziedzicem, posiadaczem dziedzictwa

Posiadamy możliwość poznania wielkiego dzieła zbawienia, doświadczenia go w codziennym życiu, bycia jego cząstką. Jest ono naszym udziałem jak dziedzictwo.
To jest objawem wielkiej łaski naszego Pana.
Efezjanie żyli w mieście, w którym wszystko robiło wrażenie wielkiego, tak jak wyrażali to uczestnicy wrzawy opisanej w Dz. Ap.19 "Wielka jest Artemida Efeska"

Wielkie bóstwo, wielkie budowle i posągi, wielkie ambicje, duże pieniądze.
Chrześcijanie stanowili garstkę ludzi która po ludzku mogła wyglądać nieznacznie. Tak jak mówiliśmy, gdy wszczęła się wrzawa, pełen mocy Ducha Świętego Paweł nie mógł wyjść do tłumu. Przez dwie godziny rozbrzmiewał okrzyk sławiący moce ciemności. Chociaż wcześniej Bóg działał w swojej wielkiej mocy i działy się niezwykłe cuda - teraz garstka chrześciajan zaniemówiła w obawie przed konsekwencjami otwartej konfrontacji.

Tym chrześcijanom żywy Bóg objawił swój wielki plan i pozwolił im w nim uczestniczyć!.
Do tego Kościoła Paweł mówi o wielkiej łasce Bożej okazanej w objawieniu planu zbawienia!

5. Otrzymaliśmy synostwo i pieczęć Ducha Świętego, który jest rękojmią dziedzictwa - życia wiecznego do momentu odkupienia własności Bożej.
13. W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym,
14. Który jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego.

Rękojmia - Arrabon - to zadatek, zapłata gwarantująca nabywcy własność przedmiotu.
To wszystko jest ku uwielbieniu jego chwały.
To kolejna rzecz, którą otrzymaliśmy dzięki Bożej łasce - pewność!

Boże dzieło łaski jest doskonałe.
Po pierwsze - Posiadamy pewny początek - Bóg nas wybrał do synostwa jeszcze przed przed założeniem świata.
Po drugie - Otrzymaliśmy pewną przyszłość - Apostoł Paweł mówi o trwaniu Bożego dzieła aż "nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego."
Nasz Bóg jest Alfą i Omegą - początkiem i końcem. W Nim jest nasz początek i nasza wieczność!
Po trzecie - otrzymaliśmy pewność trwania tego dzieła - pieczęć Ducha Świętego, która jest rękojmią i zapewnieniem

Siostro i Bracie. Spójrz na bogactwo błogosławieństw, którymi zostaliśmy obdarowani w Panu Jezusie.
Spójrz na swoje życie przez pryzmat prawd, które Bóg oznajmia Twojemu sercu. Przeanalizuj z modlitwą ostatnie wydarzenia swojego życia i zadaj w swoim sercu pytanie, czy przyjmowałeś je w świetle tych Bożych celów i Jego darów.
Pozwól Duchowi Świętemu, by zmieniał Twoje wnętrze.
Jeżeli przynagla Ciebie do podjęcia decyzji, które odkładałeś przez długi czas - podejmij je w mocy Pana.
Jeżeli Pan mówi Tobie, byś zdjął u Jego stóp brzemiona, które ktoś na Ciebie włożył - uczyń to w posłuszeństwie Jego słowu.
Bóg Ciebie tak bardzo umiłował.
On pragnie, by "słowo Jego łaski" wykonywało w Tobie pracę - by "budowało" i kształtowało Twoje wnętrze.
Przyjmij słowa życia...

1 Piotr. 4:1-2 1. Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu, 2. Aby pozostały czas doczesnego życia poświęcić już nie ludzkim pożądliwościom, lecz woli Bożej.

1 Piotr. 4:1-2
1. Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu,
2. Aby pozostały czas doczesnego życia poświęcić już nie ludzkim pożądliwościom, lecz woli Bożej.