Efezjan 5:15-21
"Wykorzystując czas...
Bądźcie pełni Ducha!"

Efez. 5:15-21
15. Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, nie jako niemądrzy, lecz jako mądrzy,
16. Wykorzystując czas, gdyż dni są złe.
17. Dlatego nie bądźcie nierozsądni, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pańska.
18. I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,
19. Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,
20. Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
21. Ulegając jedni drugim w bojaźni Chrystusowej.)

Ktoś powiedział: "Zgubiono wczoraj, pomiędzy wschodem a zachodem słońca, dwie złote godziny, każdą z sześcidziesięcioma diamentowymi minutami. Nie ma nagrody dla znalazcy, gdyż zginęły na zawsze..."

Apostoł Paweł nawołuje:
15. Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, nie jako niemądrzy, lecz jako mądrzy,
16. Wykorzystując czas, gdyż dni są złe.

Dla miastach czasów apostoła Pawła, gdy zapadał zmrok, ludzie odżywali w niepowtarzalnej atmosferze uczty. Także ubogi lud (boi penetes), miał swoje wieczorne biesiady.
Uczta była swoistą sztuką. Rozmieszczone łoża biesiadne otaczały gerydon (stół), na którym stawiano półmiski z potrawami.
Na siedząco spożywano tylko zwykłe posiłki.
Nie było prawdziwego bankietu bez łoża.

Rzymska kuchnia podobna była do orientalnej, na wpół średniowiecznej. Potrawy ostro przyprawiano, dodając ciężkie sosy o skomplikowanej recepturze. Lubowano się w smakach słodko-kwaśnych.
W pierwszej połowie obiadu tylko jedzono, niczym nie popijając. Druga część, kiedy to pito bez jedzenia, stanowiła najważniejszą część uczty – stąd jej nazwa (commissatio – uczta).
Podawano wino o smaku marsali i wino żywiczne, takie jakie dzisiaj używane jest w Grecji.
Jako symbol świętowania biesiadnicy nosili wieńce koronne z kwiatów i perfumowali się wonną oliwą.
Atmosfera uczty z minuty na minutę stawała się coraz gorętsza.
Przedstawiano swoje poglądy, poruszano wzniosłe tematy, opowiadano o sobie.Jeśli pan domu miał filozofa na swoje usługi lub preceptora dla swoich dzieci, nakazywał mu zabrać głos.
Uroczystość uświetniały muzyczne intermedia, z tańcami i pieśniami, wykonywane przez zawodowych artystów, których wynajmowano na czas uczty.
Pomimo tych elementów mających dodać uczcie wzniosłego charakteru, była ona pijacką biesiadą, na której pod wpływem alkoholu uczestnicy tracili kontrolę nad swymi zmysłami.

Bractwa – ludzie uprawiający ten zawód, czczący tego samego boga. Stowarzyszenia tkaczy, kowali, czcicieli Herkulesa i Merkurego. Sporą część swojego czasu poświęcali na schadzki w gospodach, gdzie wino stawało się inspiracją w ich przyjaźni.

16. Wykorzystując czas, gdyż dni są złe.
17. Dlatego nie bądźcie nierozsądni, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pańska.
18. I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,

Pleruste en pneumati – bądźcie pełni Ducha!
Na tle tego obrazu upadłego życia, Paweł rysuje rzeczywistość człowieka, który żyje pełnią Ducha.
Bogu chodzi o pełnię a nie o namiastkę.
Jan. 7:38-39 38. Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej.
39. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.

Pięć imiesłowów, które występują jeden po drugim – są praktycznym nauczaniem dotyczącym życia w pełni Ducha Świętego.
Rozmawiając, śpiewając i grając, dziękując, ulegając jedni drugim

Pierwsze trzy imiesłowy: rozmawiając, śpiewając i grając, odnoszą się do psalmów, hymnów i pieśni duchownych
Dwukrotnie Paweł używa zestaw tych trzech określeń.
(Kol. 3,16) napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne

Psalmy – Psalmois od psallo – śpiewać przy akompaniamencie harfy, śpiewać pieśń uwielbienia, śpiewać komuś, wysławiać kogoś, uderzać w instrument.
Psalmy Starego Testamentu, znane chrześcijanom, śpiewane przez nich i wypowiadane.

Hymny - Hymnois pochodzi od hudeo - czcić, święcić.
Mogły być to utwory napisane już przez chrześcijan i śpiewane na chwałę Jezusowi Chrystusowi, Panu Panów.

Pieśni duchowne – Hodais pneumatikois.
Spontaniczne pieśni na chwałę Bogu.

Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny i pieśni duchowne
Słowa Pawła odnoszą się do więzi wierzących z innymi braćmi i siostrami.
Te więzi to relacje w codziennym życiu, podczas wspólnych działań, nabożeństw.
Dz.Ap. 16:25 A około północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem wielbili Boga, więźniowie zaś przysłuchiwali się im.

- Być pełnym Ducha – w miejsce słów niosących śmierć, napełniać siebie dziękczynieniem.

Efez. 5:3-4
3. A rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane wśród was, jak przystoi świętym,
4. Także bezwstyd i błazeńska mowa lub nieprzyzwoite żarty, które nie przystoją, lecz raczej dziękczynienie.

- Być pełnym Ducha – oznacza odrzucać troski, powierzając w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem nasze prośby Bogu
Filip. 4:6 Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu

- Być pełnym Ducha – to czynić dla Pana dobre rzeczy w duchu dziękczynienia
- Kol. 3:17 17. I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu.
- 1 Tes. 5:18 Za wszystko dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was,

Pierwsi chrześcijanie spotykali się przed wschodem słońca oraz wieczorami, by pieśniami i hymnami oddawać Bogu cześć oraz budować się wzajemnie.
W tych pieśniach wyrażali najważniejsze prawdy, na których opierało się życie każdego chrześcijanina.

Ps. 105:1-2
1. Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, Głoście narodom czyny jego!
2. Śpiewajcie mu, grajcie mu, Opowiadajcie o wszystkich cudach jego!

Byśmy mogli czynić Boże dzieła, w naszych sercach musi być zasiane ziarno Prawdy.
Rzym. 10:17 Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe.

Drogi Panie, Stajemy przed Twoim obliczem prosząc o poznanie jak mamy pozwalać Duchowi Świętemu, by w naszym codzienmy życiu mógł objawiać swoją pełnię. Prosimy Ciebie o łaskę poznania z czego powinniśmy zrezygnować, od czego się odciąć. Potrzebujemy Twojej mocy, by nasze serca były czujne i napełniały się treścią Twoich Słów.
Powierzamy nasze życie. Niech w miejsce narzekania nasze wnętrza napełnią się chwałą Twoich psalmów, hymnów i pieśni duchowych.
Należymy do Ciebie i jak wyschnięta gleba potrzebujemy wody życia. Otwieramy nasze życie na pełnię Ducha Świętego...