Powołani do życia w oddaniu dla sprawy Królestwa Bożego

Tak jak powiedzieliśmy w ostatnim rozważaniu, w całym zbiorze psalmów zauważamy grupy, które dobrze jest traktować nierozłącznie.
Nasze rozważanie jest kontynuacją poprzedniego, dotyczącego jednej z grup psalmów: Psalmów 22, 23 i 24
Powiedzieliśmy o Golgocie (Psalm 22), która poprzedza błogosławieństwo (Psalm 23). (odsyłacz do rozważania)
Bez upamiętania i przebaczenia nie ma błogosławieństwa.

W dzisiejszym rozważaniu słowa pragniemy spojrzeć na niezwykłe połączenie Psalmów 23 i 24.
Z głębi serca Dawida wyrywa się głos wdzięczności i oddania Bogu, który jest zarówno Pasterzem jak i Królem.
Możemy nie zdawać sobie sprawy, jak ważne jest to, że Dawid nosi w sercu taki obraz Boga. Bóg nie jest dla niego tylko Pasterzem. Dawid służy Królowi królów.
Gdy przyglądamy się uważnie tej prawdzie, zauważamy jak wielkie znaczenie ma to dla każdego z nas. Bóg pragnie, byśmy każdego dnia korzystali z troski i opieki Pasterza i jednocześnie byśmy żyli dla Króla królów, pozwalając by Duch Święty napełniał nasze serca żarem gorliwości o sprawę Królestwa Bożego!

Zanim spojrzymy na treść Psalmu 24, przypomnijmy kilka faktów związanych z powołaniem Dawida.
Ukazuje ono, w jak niezwykły sposób Wszechmogący Bóg uczynił z pasterza owiec, króla Izraela, oddanego sprawie Króla królów.

Pan powołuje Dawida. Czyni to wysyłając kapłana i proroka Samuela do domu Isajego. Pan mówi Samuelowi, że wybrał sobie jednego z ośmiu synów na Króla Izraela.
Ciekawe, że Bóg nie objawia Samuelowi od razu swojego planu wypowiadając imię Dawida, lecz każde Samuelowi dokonać wyboru zgodnie z myślą który Bóg ma w swoim sercu. Samuel ma nauczyć się ważnej lekcji...
1 Sam. 16:7 Ale Pan rzekł do Samuela: Nie patrz na jego wygląd i na jego wysoki wzrost; nie uważam go za godnego. Albowiem Bóg nie patrzy na to, na co patrzy człowiek. Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce
Isaji stawia przed Samuelem najpierw Eliaba, następnie Abinadaba i tak po kolei wszystkich siedmiu braci Dawida, oprócz niego samego.
1 Sam. 16:11 Potem rzekł Samuel do Isajego: Czy to już wszyscy młodzieńcy? A ten odrzekł: Pozostał jeszcze najmłodszy, lecz on pasie trzodę. Rzekł więc Samuel do Isajego: Poślij po niego i sprowadź go. Nie zasiądziemy do stołu, aż przyjdzie tutaj.
Na samym końcu pojawia się Dawid, nie jest tak wysoki jak Eliab, jest młody, jest pasterzem... i On ma być królem? Jak mógł się czuć Dawid w obliczu swoich braci? Z historii o walce Dawida z Goliatem dowiadujemy się że nie wzbudzał szacunku u swego rodzeństwa...
Ten młody, niedoświadczony pasterz ma zostać królem?
To Pan wybiera swego pomazańca! Pan czyni go królem!
1 Sam. 16:13 Wtedy wziął Samuel róg z olejem i namaścił go w gronie jego braci; i od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie i pozostał na nim nadal, Samuel zaś powstał i poszedł do Ramy.
Na Saula wylano kubek oliwy, na Dawidy pełen róg. Namaszczenie które spoczęło na Dawidzie jest wyjątkowe.
Ps 147,10 Pan nie lubuje się w sile rumaka, nie ma upodobania w goleniach męża.

Po zwycięstwie nad Goliatem, Dawid trafia do pałaców królewskich, gdzie usługuje królowi grą na harfie.
Grzech nieposłuszeństwa Saula sprawia, że kilkakrotnie próbuje on zabić Dawida.
Dawid ucieka do Aram.
Potem wraz z gromadą włóczęgów żyje na Pustyni Judzkiej.
Z obawy przed Saulem przyjmuje służbę u Filistynów.
W Gat, z lęku przed królem Achiszem, udaje szaleńca.
"...gdy go chwytali rękami, bił pięściami w odrzwia bramy i obśliniał swoją brodę." 1 Sam. 21:14
Gdy Dawid zostaje królem Judy, rozpoczyna się siedmioletnia walka z dowódcą wojsk Saula Abnerem, zakończona zwycięstwem.
Po zdobyciu Synai, stolicy Jerozolimy, Dawid sprowadza z Judy Arkę Przymierza - znak obecności Pana.
Pod panowaniem Dawida Izrael staje się mocarstwem.
Jako król Dawid doznaje też duchowych bojów.
Sam popada w grzech z Betszebą.
Dawid musi też znieść upokorzenie ucieczki przed własnym synem Absalomem (ból jego serca związany z tym doświadczeniem wyrażony jest w słowach Psalmu 3)
Absalom zostaje pokonany. Po wielkiej walcej duchowej Dawid może dalej sprawować swój urząd...
Okres rządów Dawida uchodzi w judaiźmie za złoty wiek. "Tron Dawida" staje się symbolem wiecznego panowania. Sam Bóg zawiera z Dawidem wieczyste przymierze, zapewniając dynastii Dawidowej sukcesję.

Pasterz został królem.
Z pastwiska na tron królewski.
Z poddania do panowania.

W Psalmie 23 Dawid, którego Pan powołał z pastwiska, oddaje cześć Bogu jako Pasterzowi, który troszczy się o każdą jego potrzebę.
Dawid, który był pasterzem, sam potrzebuje Pasterza.
Tak jak powiedzieliśmy ostatnio, Król Dawid, chociaż jest odpowiedzialny za sprawę całego Izraela, nadal myśli o pastwiskach - gdyż w swoim sercu widzi potrzebę Pasterza, który będzie go prowadził.
Dawid wiedział, że Bóg, który stał się Jego Odkupicielem, może zaspokoić jego wszelką potrzebę.

Lecz co niezwykłe - Dawid potrzebuje Króla królów.
W Psalmie 24, panujący w Izraelu Król Dawid oddaje cześć Królowi królów.

Ten psalm jest świadectwem:
- po pierwsze tego, co Bóg uczynił w jego życiu
  Z pasterza Bóg uczynił króla
- po drugie, świadczy on, że sprawujący władzę król jest uniżonym sługą Pana.
Serce Dawida jest przejęte Bożą sprawą!
Dawid żyje nie dla swojej sprawy, lecz dla sprawy Króla królów!

Psalm 24  wraz z psalmem 22 i 23 jest połączony w grupę , lecz należy jeszcze do szerszej kategorii psalmów, zwanych psalmami królewskimi, z których wiele stanowi proroczą zapowiedź nadejścia Mesjasza, Króla królów.

To jedne z najczęściej cytowanych psalmów w Nowym Testamencie.
To niezwykłe, jak wiele miejsca w psalmach wyrażających to co wypełnia Boże serce i serce człowieka, ma myśl o królowaniu.

Ps. 24:1-10
1. Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają.
2. On bowiem założył ją na morzach I utwierdził ją na rzekach.
To niezwykłe wyznanie króla.
Największą chlubą wszelkich władców było posiadanie wpływów na szerokim terenie.
Odniesione sukcesy Dawida w zdobywaniu nowych obszarów:
- pokonał warownię Jebuzejczyków, zwaną Syjon, która stała się Jeruzalem.
- definitywnie pokonał Filistińczyków, tak że zniknęło zagrożenie z ich strony
- pokonał Moabitów, Aramejczyków, Edomitów, Ammonitów oraz Kananejczyków.
"Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają"!

3. Któż może wstąpić na górę Pana? I kto stanie na jego świętym miejscu?
4. Kto ma czyste dłonie i niewinne serce, Kto nie skłania duszy swej ku próżności i nie przysięga obłudnie,
5. Ten dostąpi błogosławieństwa od Pana I sprawiedliwości od Boga, zbawiciela swego,
6. Takie jest pokolenie tych, co go szukają, Tych, którzy szukają oblicza twego, Boże Jakuba. Sela.
Król Dawid, w uniżoności serca mówi o niegodności człowieka.
Jako władca, posiada największe uprawnienia. Może wejść wszędzie. Wszyscy mu się kłaniają. Dawid jednak zachowuje w swoim sercu pokorę.

7. Podnieście, bramy, wierzchy wasze, I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały!
8. Któż jest tym Królem chwały? Pan silny i potężny, Pan potężny w boju.
9. Podnieście, bramy, wierzchy wasze I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały!
10. Któż jest tym Królem chwały? Pan Zastępów! On jest Królem chwały! Sela.
Gdy Dawid wkraczał z orszakiem do miasta - podnoszono bramy.
Teraz Dawid oznajmia: Podnieście bramy prastare, aby wszedł Król chwały!
W swoim sercu, Dawid pozostawia Bogu należne Mu miejsce...

Król Izraela głęboko w swoim sercu oddaje cześć Królowi królów!
Psalmy mówią o tym, w co zaangażowane jest serce :
- ból (lamentacje - psalmy błagalne)
- radość (psalmy dziękczynne)
- pokój na rozdrożach życia (psalmy mądrości)
- przebaczenie i zaspokojenie potrzeb (Psalm 22 i 23)
- oddanie sprawie Króla królów (Psalm 24 i cała grupa Psalmów Królewskich)

Psalm 2 Koronacja i ustanowienie panowania króla

Psalm 89 Przymierze Dawida potwierdzone w    niepowodzeniu

Psalm 101 W jaki sposób król panuje

Psalm 20 Modlitwa króla o zwycięstwo w bitwie

Psalm 21 Modlitwa króla o zwycięstwo w bitwie

Psalm 18 Pieśń króla po odniesionym zwycięstwie

Psalm 144 Ustanowienie czasu pokoju i powodzenia poprzez odniesione zwycięstwo

Psalm 110 Ustanowienie królestwa poprzez zwycięską wojnę

Psalm 45 Radość małżeństwa zwycięskiego króla udziałem ludu

To niezwykłe ile miejsca w psalmach zajmuje sprawa Króla królów.
Głęboko w sercu Dawida Bóg zaszczepił żarliwość i troskę o Królestwo Izraela..

Jako dzieci Boże potrzebujemy opieki Pasterza, Jego miłości, troski i prowadzenia.
Jako dzieci Królestwa Bożego - potrzebujemy Króla.

Czy żyję dla Króla? Czy moje serce jest zaangażowane w sprawę Królestwa Bożego?
Czy mam świadomość, że moje codzienne decyzje mogą mieć wpływ na sprawę Królestwa Bożego?
 

Gdy Salomon, syn Dawida stanął przed Bożym obliczem i złożył prośbę:
1 Król. 3:9-14
9. Daj przeto twemu słudze serce rozumne, aby umiał sądzić twój lud, rozróżniać między dobrem i złem, inaczej bowiem któż potrafi sądzić ten twój ogromny lud?
Czytamy, że:
10. I podobało się to Panu, że Salomon prosił o taką rzecz.
11. Toteż rzekł Bóg do niego: Dlatego że o taką rzecz prosiłeś, a nie prosiłeś dla siebie ani o długie życie, ani nie prosiłeś dla siebie o bogactwo, ani nie prosiłeś o śmierć dla twoich wrogów, lecz prosiłeś o rozum, aby umieć być posłusznym prawu,
12. Przeto uczynię zgodnie z twoim życzeniem: Oto daję ci serce mądre i rozumne, że takiego jak ty jeszcze nie było przed tobą i takiego jak ty również po tobie nie będzie.
13. Oprócz tego daję ci to, o co nie prosiłeś, a więc bogactwo, jako też sławę, tak iż takiego jak ty męża nie będzie między królami po wszystkie dni twoje.
14. A jeżeli chodzić będziesz moimi drogami, przestrzegając moich ustaw i przykazań, jak chodził Dawid, twój ojciec, przedłużę twoje dni.

Serce Salomona napełniło się pragnieniem służenia Królowi królów i Jego ludziom.
Bogu podoba się, gdy serca Jego dzieci zaangażowane są w sprawę jego Królestwa!
Pan Jezus głosił Królestwo Boże.
Mar. 1:15 Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii.

Do ludzi, obarczonych troskami tak jak my, powiedział:
Mat. 6:31-33
31. Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przyodziewać?
32. Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.
33. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane.

Na jednym z angielskich cmentarzy stoi podwójny nagrobek z wyrytym napisem: "Umarła z powodu niezaspokojonej potrzeby posiadania". Obok tego widnieje napis: "Umarł, próbując obdarzyć ją tym, czego pożądała".

1 Kor. 7:28-32
28. A jeśli się ożeniłeś, nie zgrzeszyłeś, a jeśli panna wyszła za mąż, nie zgrzeszyła; wszakże tacy będą mieli doczesne kłopoty, ja zaś chciałbym wam tego oszczędzić.
29. A to powiadam, bracia, czas, który pozostał, jest krótki; dopóki jednak trwa, winni również ci, którzy mają żony, żyć tak, jakby ich nie mieli;
30. A ci, którzy płaczą, jakby nie płakali; a ci, którzy się weselą, jakby się nie weselili; a ci, którzy kupują, jakby nic nie posiadali;
31. A ci, którzy używają tego świata, jakby go nie używali; przemija bowiem kształt tego świata.
32. Chcę, abyście byli wolni od trosk; kto nie ma żony, troszczy się o sprawy Pańskie, o to, jak by się Panu podobać

Każdy z nas osobiście...
Ci, którzy nie mają rodziny mogą radować się, że podobnie jak apostoł Paweł są wolni od trosk i mogą więcej czasu poświęcić sprawie Królestwa Bożego. 

Rodziny...
Ci, których Pan prowadzi inną drogą, mogą wraz z całą rodziną poddawać się Bogu, który przez Ducha Świętego napełnia nasze serca miłością do Królestwa Bożego.
 

Bóg jest Pasterzem i Królem!
Pan pragnie by każdy Jego uczeń był zaangażowany w Jego sprawę!

Pamiętamy powołanie Szymona, który w pierwszej chwili, gdy spotyka Chrystusa otrzymuje nowe imię Piotr - skała. Jan. 1:42 Ty jesteś Szymon, syn Jana; ty będziesz nazwany Kefas [to znaczy: Piotr].
Później czytamy, że Piotr widząc wielką moc Chrystusa, który w cudowny sposób napełnił sieci rybami (Łuk. 5:8-10) ...przypadł do kolan Jezusa, mówiąc: Odejdź ode mnie, Panie, bom jest człowiek grzeszny.
9. Albowiem zdumienie ogarnęło jego i wszystkich, którzy z nim byli, z powodu połowu ryb, które zagarnęli.
10. Także i Jakuba, i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli towarzyszami Szymona. Wtedy Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, od tej pory ludzi łowić będziesz.
To niezwykłe słowa.
Widzimy w Słowie Bożym, jak Bóg pasterzy owiec czyni sługami Jego Królestwa.
Bóg rybaków łowiący ryby w morzu, czyni rybakami ludzi.
Mat. 16:18 A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.
Człowieka, który czynił co chciał, Bóg uczyni wykonawcą Jego woli, służącym Kościołowi, gotowym zapłacić największą cenę.
Jan. 21:18 Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, sam się przepasywałeś i chodziłeś, dokąd chciałeś; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a kto inny cię przepasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz.
Jak dobry garncarz, Bóg bierze glinę w swoje ręce i wykonuje z niej użyteczne narzędzia. Pan czyni to w wielkiej miłości i mocy...

NASZE ŻYCIE:

- Bóg mnie powołuje do służby dla sprawy Królestwa Bożego
Pewien mężczyzna podszedł do ewangelisty, który przybył do miasta i powiedział: "Podobały mi się wszystkie spotkanie, lecz tak naprawdę jest mi przykro, że przyjechałeś" Kaznodzieja spojrzał ze zdziwieniem. Mężczyzna wtedy dodał: "Uświadomiłeś mi, że straciłem to, co najlepsze dla mojego życia. Pewnego razu poczułem, że mam powołanie by służyć w Afryce, jednak pomyślałem, że dobrze będzie gdy najpierw zatroszczę się o finanse. Mój biznes tak się rozwinął, że pozostałem na miejscu. Teraz mogę kupić wszystko co można nabyć za pieniądze, jednak obawiam się, że straciłem to co najlepsze, co przygotował dla mnie Bóg"
Bóg powołuje każdego do służby w Królestwie Bożym. To powołanie może dotyczyć odległogo miejsca, jednak mieszkając w Polsce odczuwamy to wyraźnie, że nie musimy udawać się daleko, by odnaleźć ludzi potrzebujących nadziei i Zbawienia...
Kol. 1:24-25 24. Teraz raduję się z cierpień, które za was znoszę i dopełniam na ciele moim niedostatku udręk Chrystusowych za ciało jego, którym jest Kościół.
25. Tego Kościoła sługą zostałem zgodnie z postanowieniem Boga, powziętym co do mnie ze względu na was, abym w pełni rozgłosił Słowo Boże,

- Pan spogląda na moje serce...
1 Sam. 16:7 Ale Pan rzekł do Samuela: Nie patrz na jego wygląd i na jego wysoki wzrost; nie uważam go za godnego. Albowiem Bóg nie patrzy na to, na co patrzy
człowiek. Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce.
Dzisiaj jest dzień, w którym możemy pozwolić Duchowi Świętemu, by rozpalił w naszych sercach zapał dla sprawy Królestwa Bożego.

- Na kolanach, w modlitwie, mogę określić właściwe priorytety
Możemy zacząć od wypisania sobie tego, co najważniejsze
Gdy zapytano pewną skrzypaczkę o powód jej sukcesu, odpowiedziała:
"Pozostawienie moich planów" i następnie wyjaśniła:
"Wiele lat temu, odkryłam, że wiele rzeczy stawiało żądanie bym poświęciła im czas. Po umyciu naczyń, ścieliłam łóżko, sprzątałam podłogi, odkurzałam meble i wykonywała całe mnóstwo spraw. Później rozpoczynałam grę na skrzypcach. Niestety nie mogłam osiągnąć celów, które sobie obrałam. Wtedy uświadomiłam sobie, że muszę wszystko odwrócić. Z determinacją odkładałam wszystkie czynności tak długo, aż nie skończyłam zaplanowanych ćwiczeń gry na skrzypcach. W ten sposób program "pozostawienia moich planów" doprowadził mnie do sukcesu"

Wiemy, że nie możemy zaniedbać naszych dzieci. Musimy troszczyć się o ich potrzeby i nasze własne, mamy codzienne obowiązki.
Jest wiele obiektywnych powodów by powiedzieć, że nic nie można zmienić.
Jednak gdy Duch Święty przychodzi i dotyka naszych serc, zauważamy to, co jest możliwe.
Bóg jest Bogiem nowych możliwości!
Wszystko może rozpocząć się od modlitwy.
Na kolanach rozpoczyna się każde dobre dzieło Pana. 

Czy moje życie jest świadectwem, że żyję także dla Króla królów, dla Jego sprawy?

"Mój drogi Panie. Dziękuję, że prowadzisz mnie jako Pasterz. Dzisiaj wyznaję, że moje serce potrzebuje Króla królów! Pragnę, byś w swojej łasce napełnij je jeszcze większym żarem miłości i troski o sprawę Królestwa Bożego. Prawdziwie niech będzie uwielbione Twoje imię w moim życiu..."