Pierwszy list Apostoła Piotra
Powołani do służby

1 Piotra 2,1-9
 

1 Piotr. 2:1-9

1. Odrzuciwszy więc wszelką złość i wszelką zdradę, i obłudę, i zazdrość, i wszelką obmowę

2. Jako nowonarodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,

3. Gdyżeście zakosztowali, iż dobrotliwy jest Pan.

4. Przystąpcie do niego, do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny.

5. I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.

6. Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się.

7. Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym,

8. Ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.

9. Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości

W obliczu sprzeciwu świata, apostoł Piotr kieruje do wierząych słowa mówiące o odpowiedzi chrześcijanina na zło tego świata. Oprócz słów mających wzmocnić poczucie duchowego bezpieczeństwa dzieci Bożych, Piotr zapisuje słowa, które stanowią wyzwanie i mówią o podjęciu wysiłku i wytrwaniu w służbie dla Pana.

Często jedną ze złych konsekwencji istnienia przeciwności, staje się pasywna postawa, spowodowana zmęczeniem, obawami i brakiem wiary.

Dlatego apostoł Piotr nawołuje wierzących do przyjęcia postawy służby i oddania swojego życia innym.

W swoich słowach apostoł Piotr rysuje przed nami dwa obrazy:

1. Duchowego domu  - miejsca wydzielonego z tego świata, poświęconego Panu i naznaczonego obietnicą Jego obecności

2. Kapłaństwa

Apostoł Piotr mówi o życiu napełnionym Bożą treścią służby.

Mówi o rodzie wybranym, królewskim kapłaństwie, narodzie świętym i ludzie nabytym!

Do czego jesteśmy powołani?

Abyśmy rozgłaszali cnoty tego, który nas powołał z ciemności do cudownej swojej światłości!

Najwyższy kapłan (Kohen ha Gadol) nosił na czole złotą tabliczkę z napisem – Kodesz Lahaszem (Poświęcony Panu)

2 Moj. 28:36 Zrobisz też diadem ze szczerego złota i wyryjesz na nim jak na pieczęci napis: Poświęcony Panu.

Na ramionach nosił on dwa kamienie onyksowe - każdy z nich zawierał imiona 6 plemion izraelskich

Kapłan nosił też napierśnik umożliwiający rozpoznawanie Bożej woli (2 Mojż. 28,15nn)

2 Moj. 28 17. Osadzisz na nim zestaw z drogich kamieni w czterech rzędach... 21. A kamieni tych będzie, według imion synów izraelskich, dwanaście, według ich imion; na każdym będzie wyryte jak na pieczęci imię jednego z dwunastu plemion.

W napierśniku ukryte były dwa kamienie: Urim i Tumim (przypuszczalnie biały i czarny), które służyły do szukania odpowiedzi od Pana w sprawach dotyczących narodu

Pas był świadectwem gotowości kapłana do wykonywania służby dla Pana i stawania przed Jego obliczem w imieniu narodu

Kapłan chodził boso, gdyż przebywał w świętym miejscu

Na dolny brzegu szaty, nosił on jabłka granatu i dzwoneczki 2 Moj. 28:33-34

Odgłos dzwoneczków miał stanowić świadectwo dla tych, którzy znajdowali się na zewnątrz, że kapłan żyje.

Cały strój kapłana stanowi świadectwo charakteru jego służby.

Bóg wybrał człowieka i powołał go do służby wstawiania się za naród wybrany i  przekazywania mu Bożej woli.

Bóg umożliwił mu dostęp do świętego miejsca i w ten sposób objawił pragnienie swojego serca, by dzielić bliską społeczność z człowiekiem.

Bóg powołał w swojej łasce apostoła Piotra

Łuk. 5:8-10

8. Widząc to Szymon Piotr przypadł do kolan Jezusa, mówiąc: Odejdź ode mnie, Panie, bom jest człowiek grzeszny.

9. Albowiem zdumienie ogarnęło jego i wszystkich, którzy z nim byli, z powodu połowu ryb, które zagarnęli.

10. Także i Jakuba, i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli towarzyszami Szymona. Wtedy Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, od tej pory ludzi łowić będziesz.

Wbrew jego własnym ocenom i obawom, Bóg oznajmił wobec Piotra swój dobry plan.

Apostoł Paweł zwiastował łaskę objawioną w momencie jego powołania:

1 Tym. 1:12-14

12. Dzięki składam temu, który mnie wzmocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, za to, że mnie uznał za godnego zaufania, zleciwszy mi tę służbę,

13. Mimo to, że przedtem byłem bluźniercą i prześladowcą, i gnębicielem, ale miłosierdzia dostąpiłem, bo czyniłem to nieświadomie, w niewierze.

14. A łaska Pana naszego stała się bardzo obfita wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.

Bóg powołuje swoje dzieci do służby niesienia innych.

Pan przypomina przez apostoła Piotra o powołaniu także tym, którzy doświadczają cierpienia.

Na stroju kapłana dostrzegamy symbole mówiące o charakterze jego służby.

To co zwraca naszą uwagę, to jak wiele miejsca było poświęconego narodowi izraelskiemu.

Na ramionach kapłan nosił dwa kamienie onyksowe, na których wypisane były imiona wszystkich plemion Izraela.

Na napierśniku znajdowało się dwanaście kamieni reprezentujących dwanaście plemion Izraela.

Podobnie jak kapłan stawał przed Bożym obliczem w imieniu całego narodu, tak każde dziecko Boże jest powołane do usługiwania innym, niezależnie od okoliczności.

Bóg umożliwia nam służenie Jego sprawie, także w okolicznościach, w których bez Jego mocy zamknęlibyśmy się w świecie własnych sprawi i obaw.

Rzym. 15:1-3

1. A my, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych.

2. Każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku jego dobru, dla zbudowania.

3. Bo i Chrystus nie miał upodobania w sobie samym, lecz jak napisano: Urągania urągających tobie na mnie spadły.

Efez. 5:2 I chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności.

Do Hudsona Taylora, przyszedł pewnego dnia pewien szkocki nauczyciel. Był okaleczony, posiadał tylko jedną nogę. Hudson Taylor, znając trudy jakieg czekają tego człowieka,  spytał go otwarcie: “Z jedną nogą, myśli brat by wybrać się na misję?” “Nie widzę tych, którzy mają dwie nogi, by szli, więc idę ja.”

Bóg pragnie ludzi gotowych, posłusznych, tych, którzy będą wyróżniać się spośród przewrotnego narodu postawą pokory, poddania i posłuszeństwa.

Nie ważne ile masz nóg, rąk – jeśli jesteś posłuszny, jesteś gotów. Pan może Ciebie użyć

Nasze życie...

-  Modlitwa o przyjęcie naszego powołania

-  Odrzucenie wszystkiego, co trzyma nas z dala od miejsca wypełnienia się naszego powołania:

        - Brak zrozumienia Bożej łaski

              -  Skoncentrowanie uwagi na własnych problemach (one nigdy nie rozwiążą się do końca)

              -  Brak wiary w Boże wyposażenie i w Jego prowadzenie

- Modlitwa o odnowienie w życiu tych spośród nas, którzy widzą, że z powodu trudnych okoliczności zatrzymaliśmy się w miejscu lub zeszliśmy z drogi służby

- Modlitwa o wzmocnienie dla tych, którzy trwają w służbie dla Pana, jednak podobnie jak Eliasz odczuwają, że toczy się bój o ich wiarę oraz o wytrwanie